வறுமையை ஒழிப்பது எப்படி?

  

-முனைவர் மௌலவி நூ. அப்துல் ஹாதி பாகவி பிஎச்.டி.

 

நீண்ட நெடுங்காலமாக வறுமை என்பது மனிதரோடு பின்னிப் பிணைந்து காணப்படுகிற ஓர் இயல்பு நிலைதான். அதை ஒழிக்கப் பாடுபடுகிறோம் என்று சொல்லிக்கொண்டு அரசு எத்தனையெத்தனையோ திட்டங்களைத் தீட்டிக்கொண்டே இருக்கிறது. ஆனால் அந்த வறுமை ஒழிந்தபாடில்லை. வறுமையை ஒழிக்க வேண்டியதன் அவசியம் குறித்த விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் வகையில் ஒவ்வோராண்டும் ‘சர்வதேச வறுமை ஒழிப்பு நாள்’ அக்டோபர் 17ஆம் தேதி கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இதன்மூலம் உலகெங்கும் வாழும் ஏழையரின் வறுமையை ஒழிப்பதற்கான உறுதிமொழி எடுக்கப்படுகிறது. இருப்பினும் உலகெங்கும் மக்கள் பலர் தம் வறுமை நிலையில் வாடிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றனர்.    

 

இஸ்லாம் வறுமையை வெறுமனே தானம் கொடுத்துச் சமாளிக்க வேண்டிய பிரச்சனையாக மட்டும் பார்க்கவில்லை; செல்வப் பகிர்வு, ஸகாத், ஸதகா, உழைப்பு, குடும்பப் பொறுப்பு, வாரிசுரிமை, வட்டி தடுப்பு, விரயம் தடுப்பு, சமூகப் பொறுப்பு ஆகியவற்றை இணைத்த ஒரு முழுமையான அணுகுமுறையை வழங்குகிறது. மேற்கண்ட திட்டங்களை ஒவ்வோர் அரசும் பின்பற்றினால் வறுமையை ஒழித்துவிடலாம். அதற்கான சான்றாக இஸ்லாமிய நாடுகள் திகழ்கின்றன. மற்ற நாடுகளைவிட ஸகாத் (கட்டாயக்கொடை), ஸதகா (அறம் செய்தல்) ஆகிய இரண்டையும் பின்பற்றும் இஸ்லாமிய நாடுகளில் வறுமை கட்டுக்குள் இருக்கிறது என்றே சொல்லலாம்.

வறுமை ஒழிப்புக்கு இஸ்லாம் கூறும் 8 முக்கியத் தீர்வுகள் உள்ளன.

 

ஸகாத்: செல்வத்தை ஏழைகளிடம் கொண்டு சேர்க்கும் கட்டாய அமைப்பு ஒவ்வொரு நாட்டிலும் இருக்க வேண்டும். அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “ஸதகாக்கள் (ஸகாத்-கட்டாயக்கொடை) ஏழைகளுக்கும், தேவையுடையோருக்கும்... உரியவை.” (அல்குர்ஆன் 9:60) இங்கே கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய விஷயம், ஸகாத் என்பது பணக்காரர் விரும்பினால் கொடுக்கும் ஒரு சாதாரண உதவி அன்று; மாறாகக் கடமையான பொருளாதாரக் கொடையாகும். ஒவ்வொரு செல்வரும் தம் செல்வத்தில் இரண்டரை சதவிகிதம் ஆண்டுதோறும் கட்டாயம் கொடுத்தே தீர வேண்டும்.

 

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் முஆத் ரளியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களை யமனுக்கு அனுப்பியபோது ஸகாத் குறித்து, “அவர்களுடைய செல்வர்களிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டு, அவர்களுடைய ஏழையருக்குக் கொடுக்கப்படுவதற்காக அவர்களின் செல்வத்தில் இறைவன் ஸகாத்தைக் கடமையாக்கியுள்ளான்” (புகாரீ: 1395) என்று கூறினார்கள். அதாவது, இஸ்லாமியப் பொருளாதாரத்தில் செல்வம் ஒரு குறிப்பிட்ட வர்க்கத்திடம் மட்டும் குவிந்து கிடக்காமல் ஏழைகளுக்கும் சென்றடைய வேண்டும். இக்கொள்கையைச் செல்வர்கள் அனைவரும் பின்பற்றத் தொடங்கிவிட்டால், ஏழையர் எனும் ஒரு வர்க்கமே இல்லாதுபோய்விடும்.

 

செல்வம் பணக்காரர்களிடையே மட்டும் சுழலக் கூடாது: இன்று செல்வர்களாக வாழும் பலர் தாம் சேர்த்துவைத்த  செல்வங்கள் தம்மைவிட்டுச் சென்றுவிடக்கூடாது எனும் நோக்கில், அதை எப்படியெல்லாம் பாதுகாக்க முடியுமோ அந்த வகையிலெல்லாம் பாதுகாக்கின்றனர். ஆனால் அவர்கள் தம் செல்வத்தை ஏழைகளுக்கு வழங்கினால் அவர்களின் செல்வம் பரவலாக எல்லா ஏழையருக்கும் சென்றடையும் என்பதோடு அவர்களின் செல்வமும் விருத்தியடையும்.  “உங்களில் செல்வர்களிடையே மட்டுமே செல்வம் சுற்றிக் கொண்டிருக்காமல் இருப்பதற்காக...” என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். (அல்குர்ஆன் 59:7) இது வறுமை ஒழிப்பின் அடிப்படைப் பொருளாதாரக் கொள்கையாகும். ஒரு நாட்டின் அல்லது சமூகத்தின் செல்வம் சிலரிடம் மட்டும் குவிந்து, பெரும்பான்மையான மக்கள் வறுமையில் வாழ்வது இஸ்லாமியச் சமூக நோக்கத்திற்கு முரணானது.

 

ஏழைகளுக்கு உதவுவது சமூகப் பொறுப்பு: நாம் ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கின்றோம் என்றால் அது அவர்கள்மீது நாம் கொண்டுள்ள கருணையாக மட்டும் கருதக்கூடாது. அது நம் சமூகப் பொறுப்பாக உணர வேண்டும். இது குறித்து அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “உறவினருக்கு அவருடைய உரிமையைக் கொடு; ஏழைக்கும் வழிப்போக்கனுக்கும் (அவர்களுக்குரியதை) கொடு.” (அல்குர்ஆன் 17:26) இங்கே ‘அவருடைய உரிமை’ என்ற வார்த்தை கவனிக்கத்தக்கது. உறவினர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் நாம் கொடுப்பது, அது  அவர்களுக்கு நாம் கொடுக்க வேண்டிய உரிமையாகும். அதாவது நமக்கு வழங்கப்பட்ட செல்வம் நமக்கு மட்டுமே சொந்தமானது கிடையாது. அதில் ஏழையருக்கும் உரிமை உள்ளது என்பதையே அல்லாஹ் சுட்டிக்காட்டுகின்றான்.  

 

வறுமைக்கு உடனடிப் பாதுகாப்பு: கட்டாயக் கொடையை வழங்கியதோடு நம் கடமை முடிந்துவிட்டது என்று எண்ணாமல் அதன் பின்னரும் ஏழையருக்கு நாம் அவ்வப்போது ‘அறம்’ வழங்கிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.  நம் சார்பாக ஒவ்வொரு நாளும் அறம் செய்ய மறந்துவிடக் கூடாது. அவ்வாறு அறம் வழங்குவதை இஸ்லாம் வலியுறுத்துகிறது. நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: “ஒரு பேரீச்சம்பழத்தின் பாதியைக் கொடுத்தாவது நரகத்திலிருந்து உங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.” (புகாரீ: 1413) இதன் மூலம் ஏழையருக்கு உதவுவதற்கு “என்னிடம் அதிகம் இல்லை; எனவே நான் ஒன்றும் செய்ய முடியாது” என்ற எண்ணத்தை நபியவர்கள் அகற்றுகிறார்கள்.

 

விதவைகள், ஏழைகள் ஆகியோருக்காக உழைத்தல்: எத்தனையோ விதவைகள், கைம்பெண்கள் ஏழ்மை நிலையில் நம்மோடு வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றனர். அவர்களை நாம் நிமிர்ந்து பார்ப்பதே இல்லை. எத்தனையோ பெண்டிர் தமக்காகச் சம்பாதித்துக் கொடுப்பதற்கு யாரும் இல்லாமல் தம் வாழ்நாள்களை வறுமை நிலையில் கழித்துக்கொண்டிருக்கின்றனர். எனவே இத்தகையோருக்கு யாரேனும் உழைத்துக் கொடுத்தால் அது எவ்வளவு மகத்தான நன்மை என்பதைப் பின்வரும் நபிமொழி நமக்குப் பாடம் புகட்டுகிறது: நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: “விதவைக்காகவும் ஏழைக்காகவும் உழைத்து அவர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றுபவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போராடுபவரைப் போன்றவர் ஆவார்.” (புகாரீ: 6006)

 

வேலைவாய்ப்பு மற்றும் உழைப்பை ஊக்குவித்தல்: ஏழைக்கு ஒருமுறை உணவு கொடுப்பதைவிட, அவனுடைய வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து நடத்தக்கூடிய அமைப்பை உருவாக்குவது உயர்ந்த சமூகச் சேவையாகும். இஸ்லாம் ஏழையை எப்போதும் பிறரிடம் கையேந்திக் கொண்டிருக்கச் சொல்லவில்லை. மாறாக அந்த ஏழ்மையை அகற்ற என்னென்ன வழிகள் உள்ளனவோ அவற்றை நோக்கிச் செல்லவே வழிகாட்டுகிறது.

 

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் ஏழையரின் உண்மையான நிலையைப் பற்றிக் கூறும்போது,  “மக்களிடம் சுற்றிச் சுற்றி ஒரு கவளம் அல்லது இரண்டு கவளம் உணவு கேட்பவன் ஏழை அல்லன்; தனது தேவையை நிறைவேற்றுவதற்குப் போதுமானது இல்லாமல், பிறரிடம் கேட்காமலிருப்பவன்தான் உண்மையான ஏழை” என்று கூறினார்கள். (புகாரீ: 1479) ஏனெனில் வாய்விட்டுக் கேட்பவன் பிறர் தரும் உணவுப்பொருள்களைக் கொண்டு வாழ்ந்துவிடுவான். ஆனால் மக்களிடம் கையேந்திக் கேட்க வெட்கப்படுபவனை யாரும் கண்டுகொள்ளமாட்டார். எனவே அத்தகையோரைத்தான் நாம் தேடிச் சென்று வழங்க வேண்டும்.

 

குடும்பப் பொறுப்பை வலுப்படுத்துதல்: இஸ்லாம் முதலில் குடும்பத்திலிருந்தே வறுமை ஒழிப்பைத் தொடங்குகிறது. அதாவது நம்முள் ஒவ்வொருவரும் தத்தம் ஏழை உறவினர்களை முதலில் கவனிக்க வேண்டும்; உதவி செய்வதில் அவர்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்வதன்மூலம் உறவைப் பேணிய நன்மையும் அறம் செய்த நன்மையும் என இருமடங்கு நன்மைகள் கிடைக்கும். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: “நீ பராமரிக்க வேண்டியோரிடமிருந்து தொடங்கு.” (புகாரீ: 5355)

 

மேலும் ஒருவர் தம் குடும்பத்திற்காகச் செலவு செய்வதையே நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அறமாகக் கருதுகிறார்கள்: “ஒரு முஸ்லிம் அல்லாஹ்விடம் நன்மையை எதிர்பார்த்துத் தமது குடும்பத்திற்குச் செலவு செய்தால், அது அவருக்கு அறம் (ஸதகா) ஆகும்.” (புகாரீ: 5351) இதனால் குடும்ப உறுப்பினர்கள் பசியிலும் வறுமையிலும் தள்ளப்படுவதைத் தடுப்பது வறுமை ஒழிப்பின் முதல் படியாகிறது.

 

விரயத்தைத் தடுப்பது: செல்வர் ஒருவர் தம் மகளுக்குத் திருமணம் செய்விக்கிறபோது எவ்வளவோ பணத்தை வீணடிக்கிறார். தேவையற்ற எத்தனையோ செலவுகளைச் செய்கிறார். அதேநேரத்தில் அந்தத் திருமணத்தோடு  ஏழைப் பெண்கள் சிலரின் திருமணத்தை நடத்தினால் அவர்கள் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியடைவார்கள். அவர்களெல்லாம் அவருக்காக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்வார்கள் அல்லவா? அதனால் அவரின் செல்வம் பெருகுவதோடு ஏழைப் பெண்களுக்கு வாழ்வளித்த நன்மையும் மகிழ்ச்சியும் கிடைக்குமல்லவா?  

இஸ்லாம் ஏழையருக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்று மட்டும் சொல்லவில்லை; செல்வத்தை வீணடிக்கவும் கூடாது என்று தடைபோடுகிறது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “வீணாகச் செலவிடாதே. நிச்சயமாக வீணாகச் செலவிடுவோர் ஷைத்தான்களின் சகோதரர்களாக உள்ளனர்.” (அல்குர்ஆன்: 17:26-27) ஆகவே ஒரு பக்கம் ஏழையர் உணவுக்காகக் காத்திருக்க, இன்னொரு பக்கம் செல்வர்கள் உணவை வீணாக்குவது இஸ்லாமியச் சமூகநீதிக்கு எதிரானதாகும்.

 

வறுமையை ஒழிக்க இதுவே வழி: பெரும் தொழிலதிபர் ஒருவர் ஆண்டுதோறும் தமிழ்நாட்டு மார்க்க அறிஞர்களுக்குக் கட்டாயக்கொடையைப் பகிர்ந்தளிக்கிறார். அவரின் அச்செயல் பாராட்டுக்குரியது. ஆனால் அதேநேரத்தில் ஒவ்வோராண்டும் அவர்களுள் குறிப்பிட்ட நூறு பேரை மட்டும் தேர்வுசெய்து அவ்வாண்டு கடமையான தொகையை மொத்தமாக அந்த நூறு பேருக்கு மட்டும் வழங்கினால் அவர்கள் அனைவரும் அடுத்த ஆண்டு ஸகாத் வழங்கும் நிலைக்கு உயர்ந்துவிடுவர். அதனால் ஸகாத் கொடுப்போரின் எண்ணிக்கை ஆண்டுதோறும் உயரும்; ஸகாத் பெறுவோரின் எண்ணிக்கை குறையும். இதைத்தான் இஸ்லாம் விரும்புகிறது. எல்லோருக்கும் சிறு சிறு தொகையைப் பகிர்ந்தளிப்பதால், அவர்கள் அனைவரும் இறுதி வரை வாங்குவோராக  இருப்பார்களே தவிர கொடுப்போராக ஒருபோதும் மாற முடியாது. ஸகாத் வழங்குகிற ஒவ்வொரு செல்வரும் இதை நினைவில் கொள்ள வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

     

முடிவுரை: இஸ்லாம் வறுமையை ஒழிப்பதற்கு “ஏழைக்கு ஒரு நாள் உணவு கொடு” என்று மட்டும் கூறவில்லை. மாறாக, “பணக்காரரின் செல்வத்தில் ஏழையின் உரிமையை நிலைநிறுத்து; ஸகாத்தை வசூலித்து ஏழைகளிடம் கொண்டு செல்; ஸதகாவை-அறம் செய்வதை ஊக்குவி; குடும்பப் பொறுப்பை நிறைவேற்று; உழைப்பையும் தொழிலையும் ஊக்குவி; செல்வம் சிலரிடம் மட்டுமே குவிவதைத் தடு; விரயத்தைத் தவிர்த்து சமூகப் பொறுப்பை வளர்” என்று கட்டளையிடுகிறது. இதுதான் இஸ்லாம் வழிகாட்டியுள்ள வறுமை ஒழிப்பின் அடிப்படை அணுகுமுறையாகும். ‘வறுமை ஒழிப்பு’ என்பது வெறும் பொருளாதாரப் பிரச்சனை அன்று; அது இஸ்லாமியச் சமூகநீதியின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். எனவே கட்டாயக்கொடையைச் செல்வர்கள் அனைவரும் ஆண்டுதோறும் முறையாகக் கணக்கிட்டு உரியோருக்கு வழங்குவதே ‘வறுமை ஒழிய’ முதன்மைக் காரணமாகும். இம்மைக்கும் மறுமைக்கும் நலம் பயக்கும் இதனைச் செயல்படுத்துகிற நல்வாய்ப்பை உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் நம் அனைவருக்கும் வழங்குவானாக.  

=============================

நோய் வராமல் காப்பது எப்படி?

 

-முனைவர் மௌலவி நூ. அப்துல் ஹாதி பாகவி பிஎச்.டி.

இமாம் மதீனா பள்ளிவாசல், பட்டினம்பாக்கம், சென்னை-28

---------------------------------

கடந்த காலங்களைவிடத் தற்காலத்தில் நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக்கொண்டே வருவதை நாம் காண்கிறோம். எங்குப் பார்த்தாலும் மருத்துவமனைகள் பெருகி வருகின்றன; பல்வேறு மருந்துகள் விற்பனையாகின்றன. ஆனால், அதே நேரத்தில் பல புதிய புதிய நோய்களும் உருவாகிக்கொண்டே இருக்கின்றன. மாத்திரைகள் சாப்பிடாத ஆளே இல்லை எனும் அளவிற்கு ஒவ்வொருவரும் மாத்திரை சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றனர். இது ஏன்?

  

நோய் வந்த பிறகு அதற்குச் சிகிச்சை பெறுவது அறிவார்ந்த செயலாக இருந்தாலும், நோயே வராமல் நம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்வதே மிக்க அறிவுடைமையாகும். நம்முடைய வாழ்க்கை முறையில் சில அடிப்படை மாற்றங்களைச் செய்துகொண்டால், பல நோய்களை முற்றிலுமாகத் தவிர்த்துக்கொள்ள முடியும். அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மது ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் மனிதன் ஆரோக்கியமாக வாழ்வதற்கான பல வழிமுறைகளை நமக்குக் கற்றுத் தந்துள்ளார்கள். அந்த வழிமுறைகளை நம்முடைய அன்றாட வாழ்க்கையில் பின்பற்றினால், அல்லாஹ்வின் அருளால் நமது உடல்நலத்தைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள முடியும்.

 

மூன்று முக்கியமான காரணங்கள்: நோய் வராமல் நம்மைக் காத்துக்கொள்ள மூன்று முக்கியப் பழக்கங்களைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். அவற்றைப் பின்பற்றினால் நாம் நம் உடல்நலத்தைக் காத்துக்கொள்வதோடு நோயின்றி ஆரோக்கியமாக வாழலாம். அவை: 1. நேரம் தவறாமல் உண்ணுதல். 2. அளவோடு உண்ணுதல், 3. சரியான நேரத்தில் உறங்குதல்.

 

நேரம் தவறாமல் உண்போம்: நாம் ஆரோக்கியமாக வாழ்வதற்கு உணவு மிகவும் அவசியமானதாகும். ஆனால், உணவை எப்போது உண்ண வேண்டும், எவ்வளவு உண்ண வேண்டும், எவ்வாறு உண்ண வேண்டும் என்பதையும் நாம் அறிந்திருக்க வேண்டும். சிலர் காலையில் அவசர அவசரமாக அலுவலகம் செல்வதற்காக, அல்லது பள்ளிக்கூடம், கல்லூரி செல்வதற்காகக் காலைச் சிற்றுண்டி உண்பதில்லை. வேறு சிலர் காலை உணவைப் பத்து மணிக்கோ, பதினொரு மணிக்கோ உண்கின்றனர்; சிலர் பகலுணவை மிகவும் தாமதமாக உண்கின்றனர். இன்னும் சிலர் பசி இல்லாத நேரத்தில் உணவை உட்கொள்கின்றனர்.

 

காலை உணவுக்கான சரியான நேரம் 7:00 முதல் 9:00 வரை ஆகும். பகலுணவுக்கான சரியான நேரம் 12:00 முதல் 2:00 வரை ஆகும். காலை உணவுக்கும் பகலுணவுக்கும் இடையில் போதுமான இடைவெளி இருக்க வேண்டும். பசி மற்றும் அன்றாடப் பணிகளுக்கு ஏற்ப நேரத்தை அமைத்துக்கொள்ளலாம். இரவு உணவுக்கான சரியான நேரம் 7:00 முதல் 9:00 வரை ஆகும்.  இயன்ற வரை உறங்குவதற்கு 2-3 மணி நேரத்திற்கு முன்பே இரவு உணவை முடித்துக்கொள்வது நல்லது. இரவு உணவை மிகவும் தாமதமாக உண்ணுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். மாறாக உணவு உட்கொள்ளும் நேரத்தில் ஒழுங்கின்மை ஏற்படும்போது, அது நமது உடலின் இயல்பான செயல்பாடுகளைப் பாதிக்கும்.

 

அளவோடு உண்போம்: நோய் ஏற்படுவதற்கான மற்றொரு முக்கியக் காரணம், அளவுக்கு அதிகமாக உண்பதாகும். சிலர் பசி இல்லாவிட்டாலும் உணவு உண்கின்றனர். சிலர் வயிறு நிறைந்த பிறகும் தொடர்ந்து உண்கின்றனர். இது உடலுக்குத் தேவையற்ற சுமையை ஏற்படுத்தும். அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் கூறுகிறான்: “நீங்கள் உண்ணுங்கள்; பருகுங்கள்; ஆனால் விரயம் செய்யாதீர். நிச்சயமாக, விரயம் செய்வோரை அல்லாஹ் நேசிப்பதில்லை.” (திருக்குர்ஆன்: 7:31)

 

இந்த வசனம் உணவு, தண்ணீர் ஆகியவற்றை முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும் என்று கூறவில்லை. மாறாக, அவற்றில் அளவைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்றும், விரயம் செய்யக்கூடாது என்றும் அறிவுறுத்துகிறது. உணவு அல்லாஹ்வின் அருட்கொடை. எனவே, உணவை வீணாக்காமல், நமக்குத் தேவையான அளவில் மட்டுமே உண்ண வேண்டும். விரயம் என்றால் என்ன? 1. உணவை வீணாக்குதல், 2. தேவைக்கு மீறிச் சாப்பிடுதல். அதாவது ஒருவருக்கு ஐந்து இட்டலி போதும் என்றால், ஆறாவது இட்டலி உண்பது விரயம் ஆகும். ஏனெனில் அது அவருக்கு உடல் உபாதையை ஏற்படுத்தும்; அல்லது தேவையற்ற கொழுப்பைச் சேர்க்கும்.

 

எவ்வளவு உண்ண வேண்டும்: ஒருவர் நடுநிலையாக உண்ண வேண்டுமெனில், அவர் எவ்வளவு உண்ண வேண்டும்? அது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் உணவு உட்கொள்வதில் அளவைக் கடைப்பிடிக்குமாறு வலியுறுத்தியுள்ளார்கள். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: “ஆதமுடைய மகன் தனது வயிற்றைவிட மோசமான எந்தப் பாத்திரத்தையும் நிரப்புவதில்லை. ஆதமுடைய மகனுக்குத் தனது முதுகை நேராக வைத்துக்கொள்வதற்குச் சில கவள உணவுகளே போதுமானவை. அவன் அதிகமாக உண்பதைத் தவிர்க்க முடியாவிட்டால், வயிற்றில் மூன்றில் ஒரு பகுதியை உணவிற்கும், மூன்றில் ஒரு பகுதியைத் தண்ணீருக்கும், மூன்றில் ஒரு பகுதியைச் சுவாசிப்பதற்கும் ஒதுக்கிக்கொள்ளட்டும்.” (ஜாமிஉத் திர்மிதீ: 2380)

 

இந்த நபிமொழி, உணவில் அளவைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. சிலர் உணவு சுவையாக இருக்கிறது என்பதற்காகத் தொடர்ந்து சாப்பிடுகின்றனர். அவர்கள் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால், தொடக்கத்தில் நாம் உண்ணும் உணவு சுவையாகத் தோன்றும்; ஆனால், வயிறு நிறைந்த பிறகும் நாம் தொடர்ந்து உண்ணும்போது, தொடக்கத்தில் இருந்த சுவை அப்போது இருக்காது. அப்போதே நாம் உண்பதை நிறுத்திவிட வேண்டும். மேலும் நாம் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது இன்னும் கொஞ்சம் சாப்பிடத் தோன்றும்போதே நிறுத்திவிட வேண்டும். அதுதான் மூன்றில் ஒரு பகுதி என்பதற்கான அளவுகோல் ஆகும்.

 

நம்முள் பலர் வேளா வேளைக்குச் சாப்பிடுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறோம். பசியிருக்கும்போது குறிப்பிட்ட நேரத்தில் சாப்பிட வேண்டும் என்பது சரிதான். ஆனால் அன்றைய நாள் பகலில் ஒரு விருந்தில் சாப்பிட்ட உணவு இன்னும் சரிவரச் செரிக்காமல் வயிற்றுக்குள் இருக்கிறது; அப்போது பசி இல்லை. இருந்தாலும் அப்போதும் சாப்பிடுவதுதான் நம் நோய்க்குக் காரணம். எனவே பசி இல்லாதபோது நாம் சாப்பிடக் கூடாது. ஏனெனில் முதலில் நாம் உட்கொண்ட உணவு சரியாகச் செரிமானம் அடைய நாம் வாய்ப்பளிக்க வேண்டும்.

இது குறித்து பொய்யாமொழிப்புலவர் தம் நூலில் கூறுவதைப் பாருங்கள்!

“மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு அருந்தியது

அற்றது போற்றி உணின்.” (திருக்குறள்: 942) பொருள்: முன்பு உண்ட உணவு செரித்துவிட்டதா என்பதை அறிந்து, அதற்கேற்ப உணவு உண்டால், உடலுக்கு மருந்தே தேவைப்படாத அளவுக்கு ஆரோக்கியமாக வாழலாம்.

 

மேலும், திருவள்ளுவர் கூறுகிறார்:

“அற்றால் அளவறிந்து உண்க அஃதுடம்பு

பெற்றான் நெடிதுய்க்கும் ஆறு.” (திருக்குறள்: 943) பொருள்: முன்பு உண்ட உணவு செரித்த பிறகு, அளவை அறிந்து உண்பதே உடலைப் பெற்றவன் நீண்ட காலம் வாழும் வழியாகும். ஆக ஒருவன் நோயின்றி நீண்ட காலம் வாழ வேண்டுமாயின், அவன் தான் உண்ட உணவு செரித்த பின் உண்ண வேண்டும்; பசித்த பின் உண்ண வேண்டும்; அளவோடு உண்ண வேண்டும்.

 

சரியான நேரத்தில் உறங்குவோம்: ஆரோக்கியமான வாழ்க்கைக்கு உணவு எவ்வளவு முக்கியமோ, அதேபோன்று தூக்கமும் மிகவும் முக்கியமானதாகும். சிலர் இரவு நேரங்களில் நீண்ட நேரம் விழித்திருக்கின்றனர். இரவு பதினொரு மணி, நள்ளிரவு பன்னிரண்டு மணி அல்லது அதற்குப் பிறகும் உறங்கச் செல்கின்றனர். பின்னர், காலையில் உரிய நேரத்தில் எழுவதில்லை. இவ்வாறு தூக்க நேரத்தைத் தொடர்ந்து தாமதப்படுத்துவது உடலின் இயல்பான ஓய்வு முறையைப் பாதிப்பதோடு உடல் உறுப்புகளும் பாதிப்படையும்.

 

அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் கூறுகிறான்: “உங்களுடைய தூக்கத்தை ஓய்வாக ஆக்கினோம்; இரவை ஆடையாக ஆக்கினோம்; பகலை வாழ்வாதாரத்தைத் தேடும் நேரமாக ஆக்கினோம்.” (திருக்குர்ஆன்: 78: 9-11) இந்த வசனங்கள் இரவு ஓய்வுக்கான நேரமாகவும், பகல் உழைப்புக்கான நேரமாகவும் அமைக்கப்பட்டுள்ளதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. மேலும், அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அவனே உங்களுக்காக இரவை ஆடையாகவும், தூக்கத்தை ஓய்வாகவும், பகலை வாழ்வாதாரத்தைத் தேடுவதற்கான நேரமாகவும் ஆக்கினான்.” (திருக்குர்ஆன் 25:47) இரவும் பகலும் அல்லாஹ்வின் ஏற்பாட்டின்படி அமைந்துள்ளன. எனவே, நமது தூக்கத்தையும் விழிப்பையும் ஒழுங்குபடுத்திக்கொள்வது அவசியமாகும்.

 

தேவையற்ற விழிப்பைத் தவிர்ப்போம்: இரவில் தேவையில்லாமல் அரட்டையடித்துக்கொண்டிருப்பதை நபியவர்கள் விரும்பவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் இஷா தொழுகைக்கு முன்பு உறங்குவதையும், இஷா தொழுகைக்குப் பிறகு தேவையில்லாமல் பேசிக்கொண்டிருப்பதையும் விரும்பமாட்டார்கள் என்ற செய்தி ஸஹீஹுல் புகாரீ நபிமொழித் தொகுப்பு நூலில் (568) பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளது. அதாவது இஷா தொழுகைக்குப் பிறகு எந்தவொரு நல்ல செயலையும் செய்யக்கூடாது என்பதன்று. தேவையான மார்க்கக் கடமைகள், குர்ஆன் ஓதுதல், அறிவைப் பரிமாறிக்கொள்ளுதல், குடும்பத்திற்குத் தேவையான உரையாடல்கள் போன்ற பயனுள்ள செயல்கள் அனுமதிக்கப்பட்டவையாகும். ஆனால், தேவையற்ற வெட்டிப் பேச்சுகள், பயனற்ற பொழுதுபோக்குகள், நீண்ட நேரம் கைப்பேசியைப் பயன்படுத்துதல் போன்றவற்றுக்காக இரவு நேரத்தை வீணாக்குவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். மாறாக உரிய நேரத்தில் உறங்கி, காலையில் உரிய நேரத்தில் எழும் பழக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அதுவே நாம் ஆரோக்கியமாக வாழ்வதற்கான அடிப்படைகளுள் ஒன்றாகும்.

 

இரவு நேரப் பணியாளர்கள்: இன்றைய காலக்கட்டத்தில் பலர் இரவு நேரப் பணிகளில் ஈடுபடுகின்றனர். தொழிற்சாலைகள், மருத்துவமனைகள், தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் மற்றும் பல்வேறு நிறுவனங்களில் இரவுப் பணி அவசியமாக இருக்கிறது. இரவுப் பணி செய்வது சிலருக்கு வேலைக்கான கட்டாயத் தேவையாக இருக்கலாம். அவர்களைக் குறை கூறுவது நோக்கமில்லை. ஆனால், இரவு நேரப் பணி செய்வோர் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் நேரத்தில் போதுமான தூக்கத்தைப் பெற வேண்டும்; தூக்க நேரத்தை ஒழுங்குபடுத்தி, உடலுக்குத் தேவையான ஓய்வை வழங்க வேண்டும்; தொடர்ந்து இரவுப் பணி மேற்கொள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

 

நாம் தூங்கும்போது நமது உடல் வெறுமனே ஓய்வெடுப்பதில்லை. உடலில் உள்ள பல்வேறு செல்களும் திசுக்களும் பராமரிக்கப்படுதல், பழுதுபார்த்தல், ஹார்மோன் சுரப்பு போன்ற முக்கியமான செயல்கள் நடைபெறுகின்றன. தூக்கமும் உடலின் உயிரியல் கடிகாரமும் இச்செயல்களை ஒழுங்குபடுத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. எனவே, இரவில் போதுமான அளவு தூங்கி, சீரான தூக்க அட்டவணையைப் பின்பற்றுவது நமது உடல்நலத்தைப் பாதுகாக்க மிகவும் அவசியமாகும். எனவே எவ்வளவுதான் பணிச்சூழல் இருந்தாலும் தூக்கத்திற்கும் ஓய்விற்கும் உரிய முக்கியத்துவம் அளிப்பது அவசியமாகும்.

 

ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாப்பது நமது பொறுப்பு: நோய் வந்த பிறகு சிகிச்சை அளிப்பவர் மருத்துவர். ஆனால், நோய் வராமல் இருப்பதற்கான வழிமுறைகளை எடுத்துரைப்பவரே உண்மையான மருத்துவர். அத்தகைய மருத்துவராக நம்மீது அளவிலா அன்புகொண்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களே திகழ்கிறார்கள். அவர்கள் நமக்கு நோயின்றி வாழ்வதற்கான வழிமுறைகளைக் கற்பித்துச் சென்றுள்ளார்கள். அவற்றை நாம் அன்றாட வாழ்வில் பின்பற்றினால் நோய்களே வராமல் நம்மை நாம் காத்துக்கொள்ளலாம்.

 

அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: “இரண்டு அருட்கொடைகளில் மனிதர்கள் பலர் நட்டமடைந்தோராக இருக்கின்றனர்: (அவை) ஆரோக்கியமும் ஓய்வு நேரமும் ஆகும்.” (ஸஹீஹுல் புகாரீ: 6412) ஆரோக்கியம் என்பது அல்லாஹ் நமக்கு வழங்கிய மிகப்பெரிய அருட்கொடைகளுள் ஒன்றாகும். அதை நாம் அலட்சியப்படுத்தாமல் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் நாம் ஆரோக்கியமாக இருந்தால்தான் நம் குடும்பத்தைக் காக்க முடியும்; நல்லறங்கள், வழிபாடுகள் செய்வதில் ஈடுபட முடியும்.  

 

நிறைவுரை:  நாம் நோய் வராமல் நம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள விரும்பினால், நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் சில நல்ல பழக்கங்களை வழமையாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். உரிய நேரத்தில் உணவு உண்ண வேண்டும்; பசியை உணர்ந்து, அளவோடு உணவு உட்கொள்ள வேண்டும்; போதுமான தூக்கத்தைப் பெற வேண்டும்; தேவையற்ற இரவு நேர விழிப்பைத் தவிர்க்க வேண்டும்; இரவுப் பணியை மேற்கொள்வோர் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் நேரத்தில் போதுமான ஓய்வு பெற வேண்டும்.

 

அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் காட்டிய வழிமுறைகளையும், திருக்குர்ஆன் வழங்கிய அறிவுரைகளையும் நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் பின்பற்றி நடப்போம். அல்லாஹ் நம் அனைவருக்கும் தொடர்படியான ஆரோக்கியத்தையும், நோய்களிலிருந்து பாதுகாப்பையும், பயனுள்ள வாழ்க்கையையும் வழங்குவானாக!

===============================

மொழிபெயர்ப்பாளர்களை உருவாக்குவோம்!

-முனைவர் மௌலவி நூ. அப்துல் ஹாதி பாகவி பிஎச்.டி.

ஒவ்வோராண்டும் செப்டம்பர் 30 அன்று சர்வதேச மொழிபெயர்ப்பு நாள் (International Translation Day) கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இந்நாள், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், உரைபெயர்ப்பாளர்கள், மொழி வல்லுநர்கள் உலக மக்களுக்கிடையே ஏற்படுத்தும் புரிந்துணர்வு மற்றும் பண்பாட்டுத் தொடர்பை நினைவுகூரும் நாளாகும். 

மனிதன் தன்னுடைய செய்தியைப் பிறருக்குத் தெரிவிக்கப் பயன்படும் ஊடகமே மொழி. உலகில் பல்வேறு மொழிகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு மொழிக்கும் பல்வேறு வார்த்தைகள்; ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் தனித்தனி பொருள்; அவற்றை எண்ணிப் பார்க்கும்போது வியப்பே மேலிடுகிறது. மொழி குறித்து அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் கூறுகின்றான்: வானங்களையும் பூமியையும் படைத்திருப்பதும், உங்களுடைய மொழிகளும் நிறங்களும் வெவ்வேறாக இருப்பதும் அவனுடைய சான்றுகளுள் உள்ளவையாகும். இதில் கல்வியாளர்களுக்கு நிச்சயமாகப் பல சான்றுகள் இருக்கின்றன. (30: 22)

நபியவர்களின் மொழிபெயர்ப்பாளர்: நம்முடைய மொழியை அறியாதவருக்கு அவருடைய மொழியில் தெரிவிக்க உதவுவதே மொழிபெயர்ப்பு. இது பன்னூறு ஆண்டுகளாக நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது. இஸ்லாத்தின் பார்வையில் மொழிபெயர்ப்பு குறித்து ஆய்வு செய்தபோது ஸைத் பின் ஸாபித் ரளியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களைக் குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டிய தேவை உள்ளது. ஏனெனில் இவர் ஹீப்ரு மொழி, சிரிய மொழி ஆகியவற்றைக் கற்றுக்கொண்டு நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு மொழிபெயர்ப்பாளராக இருந்துள்ளார். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு வரும் கடிதங்களைப் படித்துக்காட்டுதல், யூதர்கள் தம் வேதத்தில் ஹீப்ரு மொழியிலுள்ள சட்டத்தைத் தவறாகப் படித்துக் காட்டும்போது அல்லது மறைக்கும்போது அதை வாசித்து, நபியவர்களுக்கு அரபியில் மொழிபெயர்த்துச் சொல்பவராக இருந்துள்ளார் என்பதை அறிய முடிகிறது.

வரலாற்று ரீதியாக ஆய்வு செய்யும்போது, மன்னர் ஹாரூன் ரஷீத் (763-809) அவர்களின் காலத்தில்தான் அரபு நூல்களெல்லாம் ஐரோப்பிய மொழிகளில் பெயர்க்கப்பட்டன என்ற செய்தியை அறிகிறோம். அரபியர்கள் அறிவியலிலும் மருத்துவத்துறையிலும் சிறந்து விளங்கினர். அது குறித்துப் பற்பல நூல்களை எழுதி வைத்திருந்தனர். அந்த அரபு நூல்கள்தாம் பிற்காலத்தில் ஐரோப்பிய மொழிகளிலும் ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டன என்பதற்கு அவற்றிலுள்ள மூலவார்த்தைகளே சாட்சியாக உள்ளன. அதாவது அரபு வார்த்தைகள் ஆங்கில உச்சரிப்பில் எழுதப்பட்டுள்ளன.

மொழிபெயர்ப்பாளர் கவனிக்க வேண்டியவை: மொழிபெயர்ப்பில் மூலமொழி என்றும் இலக்கு மொழி என்றும் இரண்டு வார்த்தைகள் உள்ளன. ஒரு நூல் எம்மொழியில் உள்ளதோ அதுவே மூலமொழி ஆகும். ஒரு நூல் எம்மொழியில் மொழியாக்கம் செய்யப்படுகிறதோ அதுவே இலக்குமொழி. ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளர் மூலமொழியையும் இலக்கு மொழியையும் நன்றாக அறிந்திருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் அவர் மூலமொழியை நன்கு விளங்கி, இலக்குமொழியில் மொழியாக்கம் செய்ய முடியும்.   

மொழிபெயர்ப்பு என்பது வெறும் ஒரு மொழிச் சொல்லுக்கு இன்னொரு மொழிச் சொல்லை மாற்றுவது மட்டுமல்ல; மூலத்தின் பொருள், நோக்கம், உணர்வு, நடை, சூழல் ஆகியவற்றை இலக்கு மொழியில் இயல்பாகக் கொண்டு சேர்ப்பதே அதன் நோக்கம். மூல நூலில் உள்ள சொற்களின் நேரடிப் பொருள் மட்டுமல்லாமல், அதன் இலக்கணம், மரபுத் தொடர்கள், உவமைகள், சொற்பிரயோகங்கள் ஆகியவற்றையும் அறிந்திருக்க வேண்டும். மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்படும் மொழியில் தெளிவாகவும் இயல்பாகவும் எழுதும் திறன் வேண்டும். 

முதலில் முழுப் பொருளையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஒரு சொல்லை மட்டும் பார்த்து மொழிபெயர்க்காமல், முழு வாக்கியம் மற்றும் பத்தியின் கருத்தை அறிய வேண்டும். சொல்லுக்குச் சொல் மொழிபெயர்ப்பைத் தவிர்க்க வேண்டும்.  ஒரே சொல்லுக்குப் பல பொருள்கள் இருக்கலாம். அது பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள சூழலே சரியான பொருளைத் தீர்மானிக்கும். எனவே மூல நூலாசிரியர் அச்சொல்லை என்னோக்கத்தில் பயன்படுத்தியுள்ளார் என்பதை ஆய்ந்து, ஆசிரியரின் நோக்கத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும். மொழிபெயர்ப்பாளரின் சொந்தக் கருத்தை மூல ஆசிரியரின் கருத்தாகக் கலந்து விடக்கூடாது.  மூலத்தின் உணர்வும் நடையும் காக்கப்பட வேண்டும்.

கவிதையின் அழகு, உரையின் தீவிரம், நகைச்சுவை, அறிவுறுத்தல் போன்றவை இயன்ற வரை மொழிபெயர்ப்பிலும் வெளிப்பட வேண்டும். குறிப்பாக குர்ஆன், ஹதீஸ் போன்ற நூல்களில் சொற்களின் பொருள், சூழல், அறிஞர்களின் விளக்கம் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். சந்தேகம் ஏற்பட்டால் ஊகிக்கக் கூடாது. அகராதி, நம்பகமான நூல்கள், துறை வல்லுநர்கள் போன்றோரின் உதவியுடன் பொருளை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். செய்துமுடித்த மொழிபெயர்ப்பை மீண்டும் சரிபார்க்க வேண்டும். இப்படி நிறைய இருக்கின்றன. 

இயந்திர மொழிபெயர்ப்பு: மொழிபெயர்ப்புப் பணியைச் செய்யத்தான் கூகுள் உள்ளதே? நாம் ஏன்  செய்ய வேண்டும்? என்று கேட்போர் உண்டு. இயந்திரம் மனிதனைப் போல் உணர்வுகளைப் புரிந்து,  இடத்திற்கேற்றார்போல் செய்வதில்லை. ஏற்கெனவே உருவாக்கப்பட்ட நிரல் அடிப்படையில்தான் அது மொழிபெயர்க்கும். மனிதர்கள் அவ்வாறில்லை. எதை மொழிபெயர்க்க வேண்டும்; எதைச் செய்யக்கூடாது என்று  புரிந்து செய்வதோடு, மனித உணர்வுகளை உணர்ந்து செய்வர். இயந்திரம் செய்வது மொழிபெயர்ப்பு; சிறந்த மொழிபெயர்ப்பாளர் செய்வதோ மொழியாக்கம் ஆகும். இரண்டுக்கும் என்ன வித்தியாசம் என்றால், வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்த்தல் இயந்திரம் செய்யக்கூடியது. வார்த்தைகளை விளங்கி அதன் கருத்தை அந்த மொழிக்கேற்ற இலக்கண விதிகளுடன் கொண்டு வருவது மொழியாக்கம் ஆகும். 

எந்தெந்தத் துறைகளில் வாய்ப்புகள்: மொழிபெயர்ப்பாளருக்கு இன்று பல்வேறு துறைகளில் வேலைவாய்ப்புகளும் சுயதொழில் வாய்ப்புகளும் உள்ளன. குறிப்பாக தமிழ்-ஆங்கிலம், தமிழ்-அரபி, அரபி-தமிழ் போன்ற மொழித்திறன் உள்ளவர்களுக்குச் சிறப்பான வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன. இலக்கியத் துறையின்கீழ் வருகிற புதினங்கள் (நாவல்கள்), சிறுகதைகள், கவிதைகள், வாழ்க்கை வரலாறுகள், வரலாற்று நூல்கள் உள்ளிட்ட பிற மொழிகளில் வெளிவரும் சிறந்த படைப்புகளைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கலாம். 

பதிப்பகங்கள் மற்றும் நூல் வெளியீட்டுத் துறை, செய்தித்தாள்கள், இதழ்கள், தொலைக்காட்சி, வானொலி உள்ளிட்ட ஊடகத்துறை, திரைப்படம்-பொழுதுபோக்குத் துறையின்கீழ் வருகிற திரைப்பட வசன மொழிபெயர்ப்பு, ஆவணப்பட மொழிபெயர்ப்பு, இணையத் தொடர்களுக்கான மொழிபெயர்ப்பு, கல்வித் துறையின்கீழ் வருகிற பாடநூல்கள் மொழிபெயர்ப்பு, ஆய்வுக் கட்டுரைகள், மின்னணுக் கற்றல் பாடங்கள், பயிற்சிக் கையேடுகள் உள்ளிட்டவை, சட்டத் துறையின்கீழ் வருகிற ஒப்பந்தங்கள், சட்ட ஆவணங்கள், நீதிமன்றத் தொடர்புடைய ஆவணங்கள், அரசு அறிவிப்புகள், நிறுவனக் கொள்கை ஆவணங்கள் உள்ளிட்டவை, மருத்துவத் துறையின்கீழ் வருகிற மருத்துவ அறிக்கைகள், நோயாளிகளுக்கான தகவல் நூல்கள், மருந்து வழிகாட்டிகள், மருத்துவ ஆய்வுக் கட்டுரைகள், சுகாதார விழிப்புணர்வு மடக்கோலைகள் உள்ளிட்ட ஏராளமான துறைகளில் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் தேவைப்படுகின்றனர்.

 

குறிப்பாக அரபி-தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு இஸ்லாமிய மார்க்கம் மற்றும் பண்பாட்டுத் துறையில் நல்ல வாய்ப்புகள் உள்ளன. திருக்குர்ஆன் விளக்க நூல்கள், ஹதீஸ் நூல்கள், இஸ்லாமிய வரலாற்று நூல்கள், மார்க்கச் சட்ட நூல்கள். மார்க்கக் கட்டுரைகள், சொற்பொழிவுகளின் மொழிபெயர்ப்பு, அகராதிகள் என நிறைய உள்ளன. குறிப்பாகப் பள்ளிவாசல்களில் இமாம்களாகப் பணியாற்றுவோர் இத்திறன்மூலம் தம் இருப்பிடத்திலிருந்தே இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தித் தம் பொருளாதாரநிலையை உயர்த்திக்கொள்ளலாம் என்பதோடு, இது ஒரு சமுதாயச் சேவையாகவும் திகழும்.  

 

யூடியூப் சேனல்கள்: காட்சி ஊடகம் வளர்ந்து வரும் இக்காலக் கட்டத்தில், யூடியூபில் பல்வேறு  காணொலிக் காட்சிகள் பதிவேற்றம் செய்யப்படுகின்றன. அவற்றுள் பொதுப்பயன்பாட்டு உரிமை வழங்கப்பட்டுள்ள (சிசி) காணொலிகளும் உள்ளன. அவற்றை மொழிபெயர்த்து-அதாவது சப்டைட்டில் இட்டு வெளியிடலாம். அரபியிலும் ஆங்கிலத்திலும் பயனுள்ள பல்வேறு காணொலிகள் வெளியிடப்படுகின்றன. அவற்றை மொழிபெயர்க்க வேண்டிய தேவை உள்ளது.

  

மொழிபெயர்ப்பு நிறுவனங்கள்: மொழிபெயர்ப்புச் செய்வதற்கென்றே பல்வேறு நிறுவனங்கள் பெரும் பெரு நகரங்களில் செயல்பட்டுவருகின்றன. அந்நிறுவனங்கள் அயல்நாடுகளிலிருந்து திட்டப்பணிகளைப் பெற்று, இங்குள்ள மொழிபெயர்ப்பாளர்களிடம் கொடுத்து, மொழிபெயர்ப்புச் செய்து ஒப்படைக்கின்றன.  இதுபோன்ற நிறுவனங்களுக்கு மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் தேவைப்படுகின்றனர்.

இஸ்லாமிய மொழிபெயர்ப்பு நிறுவனங்கள்: இஸ்லாமிய மூலாதார நூல்களை மொழிபெயர்ப்பதற்காகத்  தமிழ்நாட்டில் முதன்முதலாக உருவாக்கப்பட்ட நிறுவனம் ரஹ்மத் பதிப்பகம் ஆகும். இது புகாரீ, முஸ்லிம், திர்மிதீ, அபூதாவூத், நஸாயீ, இப்னுமாஜா ஆகிய அறுபெரும் நபிமொழித் தொகுப்பு நூல்களையும், உலகப் புகழ்பெற்ற திருக்குர்ஆன் விரிவுரையான தஃப்சீர் இப்னு கஸீரையும் (பத்துப் பாகங்கள்) வெளியிட்டுள்ளது. இந்த நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகளைப் பார்த்து, தாமும் நன்மையைப் பெற வேண்டுமென்ற நன்னோக்கத்தில் பல்வேறு நிறுவனங்கள் உருவாகின. அவையும் தம் பங்கிற்கு இஸ்லாமிய நூல்களை வெளியிடத் தொடங்கின. ஆயிஷா பதிப்பகத்தின் மூலம் அல்பிதாயா வந்நிஹாயா எனும் வரலாற்று நூல் தமிழில் வெளிவந்தது. ஆலிம் பப்ளிகேஷன்ஸ் முஸ்னது அஹ்மத் நூலைத் தமிழில் வெளியிட்டு வருகிறது. கலாம் பதிப்பகம் ஜாமிஉஸ் ஸுன்னா எனும் நபிமொழித் தொகுப்பு நூலை வெளியிட்டது. அப்துல்லாஹ் பப்ளிகேஷன்ஸ் மஆலிமுஸ் ஸுன்னா எனும் நபிமொழித் தொகுப்பு நூலை வெளியிட்டு வருகிறது. ஒரு முஸ்லிம் இவற்றைப் படிக்கத் தொடங்கினால் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் படித்துக்கொண்டே இருக்கலாம். அவ்வளவு நூல்களை இப்பதிப்பகங்கள் வெளியிட்டுள்ளன.

மிக வேகமாக வளர்ந்து வரும் மொழிபெயர்ப்புத் துறை, தலைசிறந்த முஸ்லிம் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இன்றித் தேங்கி நிற்கிறது. வேலைவாய்ப்பு விசாலமாக இருந்தும், இத்துறையில் ஆர்வம் செலுத்துவோர் மிகக் குறைவாகவே உள்ளனர். எனவே “எதிர்காலத்தில் முஸ்லிம் மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் பற்றாக்குறையை நீக்க, அரபுக் கல்லூரிகள் மொழிபெயர்ப்புக்கென்றே தனித் துறையை ஏற்படுத்தி, அதில் மாணவர்களுக்குப் பயிற்சி கொடுத்து மொழிபெயர்ப்பாளர்களை உருவாக்க வேண்டும்” என்று பேராசிரியரும் தலைமை மொழிபெயர்ப்பாளருமான மௌலவி அ. முஹம்மது கான் பாகவி கூறுகிறார். அதையே நானும் வழிமொழிகிறேன். மொழிபெயர்ப்புத் துறை வளர்ந்து வரும் இக்காலத்தில் அரபுக் கல்லூரிகள் அதைச் செய்வது காலத்தின் கட்டாயமாகும். 

=========================

எழுத்தாளர்கள் தேவை!

-முனைவர் மௌலவி நூ. அப்துல் ஹாதி பாகவி பிஎச்.டி.

இமாம் மதீனா பள்ளிவாசல், பட்டினம்பாக்கம், சென்னை-28

 

சர்வதேச எழுத்தறிவு நாள் (International Literacy Day) ஆண்டுதோறும் செப்டம்பர் 8ஆம் தேதி உலகம் முழுவதும் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இது யுனெஸ்கோ (UNESCO) அமைப்பு மூலம் 1967ஆம் ஆண்டு முதன்முதலாக அறிவிக்கப்பட்டது. உலகெங்கிலும் எழுத்தறிவின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துதல், அனைவருக்கும் கல்வி, எழுத்தறிவு வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்துதல் முதலான நோக்கங்களைக் கொண்டது.

 

ஒரு மனிதனுக்கு அழிவில்லாத சிறந்த செல்வம் கல்வி மட்டுமே. எழுத்தறிவு என்பது வெறும் எழுத்துகளைக் கூட்டிப் படிக்கும் திறன் அன்று; அது மனிதனின் அகக்கண்களைத் திறந்து, அறியாமை என்னும் காரிருளை அகற்றும் ஒப்பற்ற ஒளிவிளக்காகும். ஒரு நாட்டின் உண்மையான வளர்ச்சி என்பது பெரிய பெரிய தொழிற்சாலைகளிலோ கட்டடங்களிலோ இல்லை; அது அங்குள்ள மக்களின் எழுத்தறிவு விகிதத்திலேயே அடங்கியுள்ளது. மேலும் தற்காலத்தில் இளைஞர்கள் சிலர் தடைசெய்யப்பட்டுள்ள தொழில்களில் ஈடுபடுகின்றனர் என்றால், அதற்கான முதற்காரணம் எழுத்தறிவி ன்மை; கல்வியறிவின்மையே ஆகும்.  

 

எழுத்தறிவின் மகத்துவம்: கல்வி என்பது ஒவ்வொரு மனிதனின் அடிப்படை உரிமை. எழுத்தறிவு பெற்ற ஒருவரால் மட்டுமே தம் உரிமைகளையும் கடமைகளையும் சரிவர உணர்ந்து செயல்பட முடியும். அது மனிதர்களுக்குத் தன்னம்பிக்கையைத் தருவதோடு, நல்லதையும் கெட்டதையும் பகுத்தறிந்து பார்க்கவும், சமூகத்தில் தலைநிமிர்ந்து வாழவும் வழிகாட்டுகிறது. ஒரு நாட்டின் பொருளாதார மற்றும் சமூகப் புரட்சிக்கு எழுத்தறிவே ஆணிவேராக அமைகிறது. எழுத்தறிவு பெற்ற சமூகம் புதிய சிந்தனைகளையும் தொழில்நுட்பங்களையும் எளிதில் ஏற்றுக்கொண்டு முன்னேற்றப் பாதையில் பயணிக்கிறது. ‘எழுத்தறிவு’ என்பது நேரடியாகக் கல்வியைக் குறித்தாலும், எழுத்தாற்றலை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை முன்னிறுத்தியே இக்கட்டுரையை எழுதுகிறேன்.  

 

அல்லாஹ்வின் பார்வையில்: முதன்முதலாக எழுத்தறிவித்த இறையோன் எழுதுகோலின் முக்கியத்துவம் குறித்தும் எழுத்தறிவு குறித்தும் கூறுவதைப் பாருங்கள். “ஓதுவீராக! படைத்த உம் இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக! ஓதுவீராக! உம் இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி; அவனே எழுதுகோலின் மூலம் கற்றுக் கொடுத்தான்; மனிதனுக்கு அவன் அறியாதவற்றைக் கற்றுக் கொடுத்தான்” (96:1-5) என்று கூறுகின்றான். நூல்களைப் படித்து அறிவை வளர்த்துக்கொள்வது ஒரு வகை; அதுபோலவே எழுதுகோலால் எழுதி எழுதி அறிவை வளர்த்துக்கொள்வது மற்றொரு வகை என்பதை இவ்வசனங்களில் இருந்து தெரிந்துகொள்ளலாம்.

  

முன்னோர்கள் எழுதியவை: எழுத்துத்துறை குறித்த விழிப்புணர்வு நம் சமுதாயத்திற்கு அவசியத் தேவையாகும். நம் முன்னோர்கள் எழுதி வைத்த நூல்கள் மூலம் இன்று நாம் அறிவைப் பெறுகின்றோம்; பல்வேறு தகவல்களை வாசித்துத் தெரிந்துகொள்கிறோம். அவர்கள் பேச்சாளர்களாக மட்டும் இருந்துவிட்டுச் சென்றிருந்தால் இன்று நாம் வாசிக்கும் நூல்கள் எதுவும் இருந்திருக்காது. அவர்கள் குர்ஆன், ஹதீஸ்கள், வரலாறு, ஃபிக்ஹு உள்ளிட்ட ஏராளமான நூல்களை எழுதிப் பதிவு செய்து வைத்துவிட்டுச் சென்றதால்தான் இன்று நாம் அவற்றின்மூலம் பயன்பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறோம். அத்தகைய எழுத்துத்துறையில் திறமை வாய்ந்தவர்கள் இன்று மிகக் குறைவாகவே காணப்படுகின்றனர் என்பது மிகுந்த கவலையை ஏற்படுத்துகிறது.  

  

எழுதுகோல்மீது சத்தியம்: “நூன்; எழுதுகோலின் மீதும், அவர்கள் எழுதுபவற்றின் மீதும் சத்தியமாக!” (68:1) என்று அல்லாஹ் சத்தியம் செய்கிறான். எழுத்துக்கும் எழுதும் செயலுக்கும் உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் மிகப்பெரும் முக்கியத்துவம் அளிக்கிறான். “அதை நீங்கள் எழுதிக் கொள்ளுங்கள்” (2:282) எனக் குர்ஆன் மூலம் கட்டளையிடுகிறான். இது வெறுமனே “அறிவைப் பெறுங்கள்” என்ற பொதுவான அறிவுரை அன்று. சமூக மற்றும் பொருளாதார வாழ்க்கையில் எழுத்தறிவு தேவைப்படுகிறது என்பதற்கான குர்ஆனின் நேரடிச் சான்றாகும்.

 

எழுதப்பட்ட ஆவணம்: தற்காலத்தில் எல்லாமே எண்மமயமாகிவிட்டது. அதனால் காகிதங்களுக்கு வேலையில்லாமல் போய்விட்டது. எனவே கையால் எழுதும் பழக்கம் அருகிவருகிறது. இருப்பினும் ஆவணங்கள் அனைத்தும் தட்டச்சு செய்யப்பட்டுக் கணினியில் சேமிக்கப்படுகின்றன. அந்த வகையில் அல்லாஹ் இட்டுள்ள கட்டளை இன்றும் நிறைவேற்றப்படுகிறது. குறிப்பாகக் கடன் கொடுக்கும்போது அதற்கான ஒப்பந்தத்தை எழுதிவைத்துக்கொள்ளுமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிடுகின்றான். மேலும் “உங்களுக்கிடையே ஓர் எழுத்தர் நீதியுடன் அதை எழுதட்டும்” (2: 282) என்று அவன் கட்டளையிடுகின்றான். இந்தக் கட்டளையைப் பின்பற்றியோர் தாம் கொடுத்த கடனைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதற்கான நல்வாய்ப்பு இருக்கிறது. அதைப் பின்பற்றாதோர் ஏமாற்றமடைவதை நாம் அவ்வப்போது நாளிதழ்களிலும் சமூக ஊடகங்களிலும் கண்டுவருகிறோம்.  

“அது சிறிதாக இருந்தாலும் பெரிதாக இருந்தாலும், அதன் காலக்கெடு வரை அதை எழுதுவதில் சலிப்படையாதீர்” (2: 282) என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். இதன் மூலம் எழுத்து என்பது சமூக ஒழுங்கு, உரிமைப் பாதுகாப்பு, நம்பகத்தன்மை ஆகியவற்றுக்கான கருவி என்பதைப் புரிந்துகொள்ளலாம். மக்கள் தமக்கு மத்தியில் செய்கிற வியாபாரத்தில், கொடுக்கல் வாங்கலில் சண்டை சச்சரவு ஏற்படாமல் இருக்கவும், ஒருவருக்கொருவர் ஏமாற்றப்படாமல் இருக்கவும் ‘எழுத்துப் பதிவு’ மிக முக்கியமானது என்பதை அல்லாஹ் வலியுறுத்துகிறான்.

 

எழுத்துப் பதிவுக்கு அனுமதி: நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறியதை மனப்பாடம் செய்வதோடு மட்டுமல்லாமல், எழுதி வைத்துப் பாதுகாப்பதும் ஸஹாபாக்களிடையே காணப்பட்டது. அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் ரளியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் ‘அஸ்-ஸஹீஃபத்துஸ்-ஸாதிகா’ எனப்படும் எழுத்துப் பதிவுகள் இதற்குச் சிறந்த உதாரணமாகும். இதன் மூலம் கேட்டல், புரிதல், எழுதுதல், பாதுகாத்தல், அடுத்த தலைமுறைக்கு வழங்குதல் என்ற அறிவுப் பாதுகாப்பு முறை உருவானது.

இது குறித்து அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் ரளியல்லாஹு அன்ஹு கூறுகிறார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து நான் எதையெல்லாம் கேட்கிறேனோ, அவை அனைத்தையும் அவற்றைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் எழுதிக் கொண்டிருந்தேன்.

 

அப்போது குறைஷிகள் என்னைத் தடுத்து, “நீ கேட்கும் அனைத்தையும் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறாயா? அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களும் ஒரு மனிதர்தாமே! அவர்கள் கோபத்திலும் திருப்தியிலும் பேசுகிறார்களே!” என்று கூறினார்கள். எனவே, நான் எழுதுவதை நிறுத்திவிட்டேன். பின்னர் இதை அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். அப்போது அவர்கள் தமது விரலால் தமது வாயைச் சுட்டிக்காட்டி, ‘எழுதுவீராக! என் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன்மீது சத்தியமாக! இதிலிருந்து உண்மையைத் தவிர வேறு எதுவும் வெளிப்படுவதில்லை’ என்று கூறினார்கள்.” (அபூதாவூத்: 3646)

 

மற்றொரு முக்கியமான சான்று பின்வருமாறு: மக்கா வெற்றியின்போது நபி  ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது, அபூ ஷாஹ் என்பவர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதை எனக்காக எழுதித் தாருங்கள்” என்று கேட்டார். அப்போது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம், “அபூஷாஹுக்காக எழுதிக்கொடுங்கள்” என்று கூறினார்கள். (புகாரீ: 112) ஒருவர் கேட்டதை எழுதிக் கொடுக்குமாறு நபியவர்கள் நேரடியாகக் கூறியுள்ளது கவனிக்கத்தக்கது. ‘எழுத்துதான் தகுதியான ஆதாரம்’ என்று நபியவர்களிடம் எழுதி வாங்கிக்கொண்டது அவரின் கூரிய அறிவுக்கு அடையாளமாகும்.   

 

நபியவர்களின் கடிதங்கள்: நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் பல அரசர்களுக்கும் ஆட்சியாளர்களுக்கும் கடிதங்கள் அனுப்பியுள்ளார்கள். அவற்றை எழுதுவதற்கு எழுத்தர்களை நியமித்திருந்தார்கள். உதாரணமாக, ஸைத் இப்னு ஸாபித் ரளியல்லாஹு அன்ஹு நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் எழுத்தராகப் பணியாற்றியோருள் ஒருவர். இது ஒரு முக்கியமான சமூக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. இஸ்லாமியச் சமூகத்தில் எழுத்தர்கள் தேவைப்பட்டனர்; அதிகாரப்பூர்வ தகவல்கள் எழுத்து மூலம் பரிமாறப்பட்டன. ஆகவே நாம் செல்ல முடியாத இடத்திற்கும் நம் எழுத்து செல்லும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.   

 

எழுத்தர், எழுத்தாளர்: அழகிய கையெழுத்தில் ஒரு பிரதியை அல்லது பிறவற்றை எழுதித் தருபவர் ‘எழுத்தர்’ எனப்படுகிறார். சமுதாயம் பயனுகிற வகையில் கட்டுரைகள், நூல்கள் எழுதுபவர் ‘எழுத்தாளர்’ எனப்படுகிறார்.  தற்காலத்தில் பேச்சாளர்களின் எண்ணிக்கை அளவிற்கு எழுத்தர்களோ எழுத்தாளர்களோ இல்லை எனலாம்.  நூற்றில் பத்துப்பேர் பேச்சாளர் என்றால், ஆயிரத்தில் சிலரே எழுத்தாளர்களாக உள்ளனர். முன்னோர்கள் பலர்  எழுத்தாளர்களாக இருந்தார்கள். அவர்கள் எழுதிய நூல்களால் நாம் இன்று பயனடைகிறோம்; நாளை நம் சந்ததிகளும் பயனடைவார்கள். ஆனால் தற்கால வரலாறுகள், நிகழ்வுகள் உள்ளிட்டவற்றைத் தற்போது வாழ்கின்ற எழுத்தாளர்கள்தாம் எழுத வேண்டும். அப்போதுதான் அது நம் சந்ததிகளுக்குப் பயனுள்ளதாக அமையும்.

 

எழுத்தாளர்களை உருவாக்குவோம்: அரபுக் கல்லூரிகளில் பயிலும் காலத்தில் மாணவர் சொற்பயிற்சி மன்றத்தின் மூலம் மாணவர்களைப் பேச்சாளர்களாக உருவாக்கும் முயற்சி ஒருபுறம் நடைபெறும். மற்றொரு புறம் எழுத்தாளர்களை உருவாக்கும்முகமாக ‘மாணவர் கையேட்டுப் பிரதி’ வெளியிடப்படும். இந்த நடைமுறை பெரும்பாலான அரபுக் கல்லூரிகளில் இன்றும் உயிரோட்டத்துடனே உள்ளது எனலாம். மாணவர்கள் எழுதித்தரும் கட்டுரைகளை ஒருங்கிணைத்து, அழகிய கையெழுத்தில் எழுதும் எழுத்தர்களிடம் கொடுத்து எழுதி வாங்கி, அதை பைண்டிங் செய்து ஒரு ‘கையேட்டுப் பிரதி’யாக வெளியிடப்படும். இது எழுத்தாளர்களை உருவாக்கும் பெருமுயற்சியாகும். இருப்பினும் அங்குப் பெற்ற பயிற்சியைப் பட்டம் பெற்றபின்னரும் தொடர்ந்தோரே இன்று எழுத்தாளர்களாகவும் மொழிபெயர்ப்போராகவும் உள்ளனர். அத்தகையோர் மிக மிகக் குறைவுதான்.

 

எழுத்தறிவு பெற்ற பெண்:  "ஓர் ஆண் கல்வி கற்றால் அவன் மட்டுமே பயன்பெறுவான்; ஆனால் ஒரு பெண் கல்வி கற்றால் அந்தத் தலைமுறையே பயன்பெறும்’ என்பது சான்றோர் வாக்கு. பெண்கள் எழுத்தறிவு பெறுவது ஒரு சமூகத்தின் மிகப்பெரிய மாற்றத்திற்கு வித்திடுகிறது. பெண் கல்வி மூலமாக, மார்க்கத்தில் ஊடுருவியுள்ள முரணான செயல்பாடுகள், ஒழுக்கமின்மை முதலானவை முற்றிலும் ஒழிக்கப்பட்டு, சீரிய செயல்பாடுகளைச் செய்கிற, ஒழுக்கத்தைப் பேணுகிற சமுதாயம் உருவாகும். குடும்ப நிர்வாகம், குழந்தை வளர்ப்பு, இல்லற வாழ்க்கை  உள்ளிட்ட அனைத்திலும் பெண்கள் சிறந்து விளங்க எழுத்தறிவே முதற்படியாக அமைகிறது. அதுபோலவே பெண் எழுத்தாளர்கள் அதிகமானோர் உருவாக வேண்டும். அவர்கள்தாம்  பெண்கள் குறித்த செய்திகளையும் அவர்களின் உணர்வுகளையும் உள்ளுணர்ந்து எழுத முடியும்.

 

ஆலிம் எழுத்தாளர்கள்: அன்றாடம் வெளிவரும் நாளிதழ்களிலும் வாரப் பத்திரிகைகளிலும் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக எழுதப்படுகின்ற கட்டுரைகளுக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து, ‘பத்திரிகை மொழி’யில் விமர்சனம் எழுதுகின்ற ஆலிம் எழுத்தாளர்கள் மிகவும் குறைந்துபோய்விட்டனர்; ஏன், இல்லை என்றே சொல்லலாம். இந்த நிலை மாறவேண்டுமெனில், எழுத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் அதன் ஆழமான வலிமையையும் ஆலிம்கள், உயர்கல்வி கற்றோர், உயர்பதவி வகிப்போர் முதலானோர் உணர வேண்டும். சிறந்த எழுத்தாளர்களோடு தொடர்புவைத்துக்கொண்டு அவர்கள் தம் எழுத்துத் திறனை வளர்த்துக்கொள்ள முன்வர வேண்டும்.

 

போட்டி நடத்துவோம்: கல்லூரி முதல்வர்கள், கல்விசார் பொறுப்பு வகிப்போர் தமக்குக் கீழுள்ள மாணவ-மாணவியர்க்கு எழுத்துப் பயிற்சி கொடுத்து, ஊக்கப்படுத்துவதோடு, அவ்வப்போது கட்டுரைப்போட்டி, குறிப்பிட்ட தலைப்பில் நூல் எழுதும் போட்டி ஆகியவற்றை நடத்த வேண்டும். போட்டியில் வென்று பரிசைப் பெற  வேண்டும் என்ற உந்துதல்தான் அவர்களை எழுதத் தூண்டும். அத்தகைய முயற்சியே காலத்தின் கட்டாயத் தேவையாகும். எழுதுகோல் மூலம் கற்பித்த இறைவன் எழுத்தின் வலிமையை நம் அனைவரையும் உணரச் செய்வானாக. மிகுதியான எழுத்தாளர்களை உருவாக்குவானாக.            

====================

மனிதர்களை நேசிப்போம்!

-முனைவர் மௌலவி நூ. அப்துல் ஹாதி பாகவி பிஎச்.டி.

 

ஆண்டுதோறும் ஆகஸ்ட் 19 அன்று உலகம் முழுவதும் உலக மனிதாபிமான தினம் (World Humanitarian Day) அனுசரிக்கப்படுகிறது. இயற்கைப் பேரிடர்கள், போர்கள், பஞ்சம், தொற்றுநோய்கள் மற்றும் பிற நெருக்கடிகளால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்குத் தன்னலமின்றி உதவிசெய்யும் மனிதாபிமானப் பணியாளர்களைக் கௌரவிப்பதும், மனிதாபிமானச் சேவையின் அவசியத்தை உலகிற்கு உணர்த்துவதுமே இந்நாளின் முக்கிய நோக்கமாகும்.

 

மனிதாபிமானம்: மனிதர்களின் உயிர், கண்ணியம், அடிப்படை உரிமைகள் ஆகியவற்றைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில், இனம், மதம், மொழி, நாடு, அரசியல் வேறுபாடு ஆகியவற்றைப் பாராமல் வழங்கப்படும் உதவியே மனிதாபிமான உதவி ஆகும். உணவு, குடிநீர், மருத்துவம், தங்குமிடம், கல்வி, பாதுகாப்பு, மனநல ஆதரவு போன்ற அத்தியாவசிய உதவிகள் இதில் அடங்கும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாகத் தம் அண்டையில் வாழும் மனிதர்களை மதிப்பதும் நேசிப்பதுமே மனிதாபிமானம் ஆகும்.

  

உருவான வரலாறு: 2003 ஆகஸ்ட் 19 அன்று ஈராக் தலைநகர் பாக்தாதில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தலைமையகமான கேனல் ஹோட்டல் மீது நடத்தப்பட்ட வெடிகுண்டுத் தாக்குதலில், ஐ.நா.வின் சிறப்புப் பிரதிநிதி செர்ஜியோ வியேரா டி மெலோ உட்பட 22 மனிதாபிமானப் பணியாளர்கள் உயிரிழந்தனர். அவர்களின் தியாகத்தை நினைவுகூரும் வகையில், 2008ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்சபை ஆகஸ்ட் 19-ஐ உலக மனிதாபிமான நாளாக அறிவித்தது. அதன் பின்னர் 2009ஆம் ஆண்டு முதல் உலகம் முழுவதும் இந்த நாள் அனுசரிக்கப்பட்டு வருகிறது.

 

மனிதாபிமானப் பணியாளர்களின் சேவை: மனிதாபிமானப் பணியாளர்கள் பல நேரங்களில் உயிருக்கு ஆபத்தான சூழல்களிலும் சேவை செய்கின்றனர். போர் நடைபெறும் பகுதிகள், அகதிகள் முகாம்கள், நிலநடுக்கம் மற்றும் வெள்ளப் பேரழிவுகள் ஏற்பட்ட இடங்கள் போன்றவற்றில் உணவு, மருந்து, குடிநீர் உள்ளிட்ட அவசர உதவிகளை வழங்குகின்றனர். கடந்த காலங்களில் சென்னை, தூத்துக்குடி உள்ளிட்ட பெருநகரங்களில் வெள்ளம் ஏற்பட்டபோது மனித நேயத்தோடு பணியாற்றிய நம் சகோதரர்களை நினைவுகூர்ந்து பார்க்க வேண்டும்.  

 

இன்றைய உலகிற்கான செய்தி: இன்றைய உலகம் போர்கள், காலநிலை மாற்றம், இயற்கைப் பேரிடர்கள், வறுமை, பசியால் பல்வேறு மனிதாபிமான நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டு வருகிறது. இந்நிலையில், அரசுகள் மட்டுமின்றி, தனிநபர்கள், சமூக அமைப்புகள், தொண்டு நிறுவனங்கள், இளைஞர்கள் அனைவரும் மனிதாபிமான உணர்வுடன் செயல்பட வேண்டியது காலத்தின் தேவை. சாலையில் ஒருவர் விபத்து ஏற்பட்டு உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருந்தால் அவரை நிழற்படம் எடுத்துக்கொண்டிருக்காமல், அருகிலுள்ள மருத்துவமனையில் துரிதமாகச் சேர்க்க என்ன செய்ய இயலுமோ அதைச் செய்ய வேண்டும். அதுதான் மனிதாபிமானம்.

 

நாம் என்ன செய்யலாம்: பேரிடர் நிவாரண நிதிக்கு உதவுதல், இரத்ததானம் செய்வதோடு அது குறித்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துதல், ஏழை, எளிய மக்களுக்கு உணவு, உடை, கல்வி உதவிகள் வழங்குதல், பேரிடர் காலங்களில் தன்னார்வத் தொண்டில் ஈடுபடுதல், மத, இன, மொழி வேறுபாடுகளைத் தாண்டி மனிதநேயத்துடன் நடந்து கொள்ளல் முதலானவற்றை நாம் செய்யலாம். அத்தோடு பிறரையும் அப்பணிகளைச் செய்யத் தூண்டலாம்.

 

ஏழைகளைக் கண்டு இரங்குவோம்: ஜரீர் பின் அப்தில்லாஹ் ரளியல்லாஹு அன்ஹு கூறியதாவது: (ஒரு நாள்) நாங்கள் முற்பகல் நேரத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் இருந்தோம். அப்போது செருப்பணியாத, (அரை) நிர்வாணிகளான, வட்டமாய்க் கிழிந்த ‘கம்பளி ஆடை’ அல்லது ‘நீளங்கி’ அணிந்த ஒரு கூட்டத்தார் தம் (கழுத்துகளில்) வாள்களைத் தொங்கவிட்டவர்களாக அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்தார்கள். அவர்களுள் பெரும்பாலானோர் “முளர்’ குலத்தைச் சேர்ந்தோராக இருந்தனர். இல்லை; அவர்கள் அனைவருமே ‘முளர்’ குலத்தைச் சேர்ந்தோர்தாம். அவர்களது ஏழ்மை நிலையைக் கண்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களது முகம் நிறமாறிவிட்டது. உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் (ஒருவிதத் தவிப்பு நிலையுடன்) வீட்டுக்குள் சென்றுவிட்டு வெளியே வந்து, பிலால் ரளியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களிடம் உத்தரவிட, பிலால் ரளியல்லாஹு அன்ஹு தொழுகை அறிவிப்புச் செய்து இகாமத்தும் கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் தொழுதுவிட்டு, மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள்.

 

அப்போது “மக்களே! உங்களை ஒரே ஆன்மாவிலிருந்து படைத்த உங்கள் இறைவனை பயந்துகொள்ளுங்கள்’’ எனும் (4:1ஆவது) இறைவசனத்தை முழுமையாக ஓதிக்காட்டினார்கள். மேலும், “அல்ஹஷ்ர்’ அத்தியாயத்திலுள்ள “இறைநம்பிக்கை கொண்டோரே! நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள். ஒவ்வோர் ஆன்மாவும் நாளைக்கென்று எதனை அனுப்பியுள்ளது என்பதை கவனத்தில் கொள்ளட்டும். அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்’’ எனும் (59:18ஆவது) வசனத்தையும் ஓதிக் காட்டி (முளர் கூட்டத்தாருக்குத் தர்மம் செய்யுமாறு கூறி)னார்கள். அப்போது பேரீச்சம் பழத்தின் ஒரு துண்டையேனும் (தர்மம் செய்யுமாறு அறிவுறுத்தினார்கள்).

 

உடனே (நபித்தோழர்களில்) ஒவ்வொருவரும் தம்மிடமிருந்த பொற்காசுகளையும் வெள்ளிக்காசுகளையும்  ஆடைகளையும் ஒரு ‘ஸாஉ’ கோதுமையையும் ஒரு ‘ஸாஉ’ பேரீச்சம் பழத்தையும் தர்மம் செய்தார்கள். அப்போது அன்ஸாரிகளுள் ஒருவர் ஒரு பை (நிறையப் பொருட்களைக்) கொண்டுவந்தார். அதைத் தூக்க முடியாமல் அவரது கை திணறியது; ஏன் தூக்கவே முடியவில்லை. பின்னர் தொடர்ந்து மக்கள் (தங்களின் தர்மப் பொருட்களுடன்) வந்துகொண்டிருந்தனர். இறுதியில் உணவுப் பொருட்களாலும் ஆடைகளாலும் இரு குவியல்கள் சேர்ந்துவிட்டதை நான் கண்டேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களது முகம் பொன்னைப் போன்று மின்னிக்கொண்டிருப்பதையும் நான் கண்டேன்.

 

அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம், “யார் இஸ்லாத்தில் ஓர் அழகிய நடைமுறையை உருவாக்குகிறாரோ அவருக்கு அதற்குரிய நன்மையும் அவருக்குப் பின் அதன்படி செயல்படுவோரின் நன்மையும் உண்டு; அதற்காக அவர்களது நன்மையில் எதுவும் குறைந்துவிடாது. அவ்வாறே, யார் இஸ்லாத்தில் ஒரு தீய நடைமுறையை உருவாக்குகிறாரோ அவருக்கு அதன் பாவமும் அவருக்குப் பின் அதன்படி செயல்படுவோரின் பாவமும் -அ(தன்படி செயல்பட்ட)வர்களின் பாவத்திலிருந்து எதுவும் குறையாமல்- உண்டு’’ என்று கூறினார்கள். (முஸ்லிம்: 1017 / 1812)

 

உணவுக்கும் ஆடைக்கும் வழியின்றிச் சிரமப்பட்ட அந்த ஏழைகளைக் கண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் எந்த அளவிற்கு மனம் இளகியுள்ளார்கள் என்பதைக் காணும்போது நம் கண்கள் கண்ணீரைச் சிந்துகின்றன. 2026-இன் ஐ.நா. தரவுகளின்படி, “இந்தியாவில் 14.25 கோடிப் பேர் போதிய உணவு கிடைக்காத நிலையில் உள்ளனர்” என்ற செய்தியைப் படிக்கும்போது நமக்கு மனம் வலிக்கிறது. ஆனால் ஆட்சியாளர்கள் அது பற்றிக் கவலைப்படுவதாகத் தெரியவில்லை. ஏழைகளின் ஏழ்மையை அகற்ற ஏற்ற வழிகளைச் செய்வதே இல்லை.   

 

திருக்குர்ஆன் கூறுகிறது: இஸ்லாம் மனிதாபிமானத்தை (Humanity) வெறும் சமூகச் சேவையாக மட்டுமல்ல, இறைவழிபாட்டின் ஒரு பகுதியாகவும் கருதுகிறது. பசி, வறுமை, இயற்கைப் பேரிடர், போர், நோய், அகதிகள், ஆதரவற்றோர் போன்ற எந்தச் சூழலிலும் துன்பப்படுவோருக்கு உதவுவது உயர்ந்த அறமாகக் குர்ஆனும் ஹதீஸ்களும் வலியுறுத்துகின்றன. “யார் ஓர் உயிரைக் காப்பாற்றுகிறாரோ, அவர் எல்லா மனிதர்களின் உயிரையும் காப்பாற்றியவர் போன்றவர்’ (அல்குர்ஆன் 5:32) இந்த வசனம், மனித உயிரைக் காப்பது இஸ்லாத்தில் எவ்வளவு உயர்ந்த செயலாகக் கருதப்படுகிறது என்பதை எடுத்துரைக்கிறது.

 

மேலும் மற்றொரு வசனத்தில் அல்லாஹ் கூறுகின்றான்: “அல்லாஹ்வின் அன்பிற்காக உறவினர்களுக்கும், அநாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், வழிப்போக்கர்களுக்கும், உதவி கேட்போருக்கும் தமது செல்வத்தை வழங்குவோரே உண்மையான நன்மையாளர்கள்.” (அல்குர்ஆன் 2: 177) தமக்குத் தேவை இருக்கும்போதும் பிறருக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதே மனிதநேயம் ஆகும். “தாமே தேவையுடையவர்களாக இருந்தாலும், பிறருக்கு முன்னுரிமை அளிப்பார்கள்” (அல்குர்ஆன் 59:9) என்று அல்லாஹ் கூறுகின்றான். மதீனாவின் அன்ஸாரிகள் மக்கா முஹாஜிர்களுக்குச் செய்த தியாகத்தை இந்த வசனம் பாராட்டுகிறது.

  

மனிதாபிமானமற்ற நாடுகள்: மனிதாபிமானமற்ற முறையில் ஓர் இனத்தையே அழிக்க வேண்டுமென்ற கெடுநோக்கில் ஒரு நாட்டின் மீது எந்தவித முன்னறிவிப்புமின்றிப் போர் தொடுத்தல், அவர்கள்மீது திடீர்த்தாக்குதல் தொடுத்தல், பிள்ளைகளைக் குறி வைத்துத் தாக்குதல், மருத்துவமனைகள்மீது தாக்குதல் தொடுத்தல், உணவும் தண்ணீரும் கிடைக்கவிடாமல் பசியில் வாட்டுதல் உள்ளிட்ட வன்செயல்களைத் தொடர்ந்து செய்துவருகின்ற இஸ்ரேல், அமெரிக்கா இருநாட்டு அதிபர்களும் மனித இனத்தைச் சார்ந்தவர்கள்தாமா என்று கேட்கத் தோன்றுகிறது. தயாரித்த ஆயுதங்களை விற்பனை செய்யவும் தம் பலத்தைக் காட்டவும் அப்பாவி முஸ்லிம்களைக் கொல்லுதலும் அண்டை நாடுகளுக்கிடையே போர் மூளச் செய்வதும் எந்த விதத்தில் நியாயம்?

 

நபிமொழிகள் கூறுகின்றன: “ஓர் அடியான் தன் சகோதரனுக்கு உதவிக் கொண்டிருக்கும் வரை, அல்லாஹ் அவனுக்கு உதவி செய்துகொண்டே இருப்பான்” என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள். (முஸ்லிம்: 2699) “கருணை காட்டுவோருக்கு அருளாளன் கருணை காட்டுவான். பூமியில் உள்ளவர்களிடம் கருணையுடன் நடந்து கொள்ளுங்கள்; வானத்தில் இருப்பவன் உங்கள்மீது கருணை காட்டுவான்” என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள் (திர்மிதீ: 1924). ஆக இந்த இரண்டு நபிமொழிகளும் பிறருக்கு நாம் உதவி செய்வதோடு, பிறர் மீது மனிதநேயத்தோடும் கனிவோடும் நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகின்றன.

 

மேலும் ஒரு நபிமொழி, சமுதாயத்தில் நலிவுற்றோருக்கும் விதவைகளுக்கும் நாம் உதவி செய்வதே அல்லாஹ்வின் பாதையில் அல்லும் பகலும் அறப்போர் புரிவதைவிட அல்லது தொழுது, நோன்பு நோற்பதைவிடச் சிறந்தது என்று பகர்கிறது. இதோ அந்த நபிமொழி: “(கணவனை இழந்த) கைம்பெண்ணுக்காகவும் ஏழைக்காகவும் பாடுபடுகின்றவர், அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரிபவரைப் போன்றவர் ஆவார் அல்லது இரவில் நின்று வணங்கிப் பகலில் நோன்பு நோற்பவரைப் போன்றவர் ஆவார்” என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள். (புகாரீ: 5353)

 

மனித நேயத்தோடும் மனிதாபிமானத்தோடும் பிறருக்காக நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் உயர்ந்தோன் அல்லாஹ்வின் பார்வையில் எவ்வளவு உயர்வைப் பெறுகின்றன என்பதை எண்ணிப் பார்க்கும்போது, அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் மனித சமுதாயத்தை எந்த அளவிற்கு நேசித்துள்ளார்கள் என்பதை உணர முடிகிறது. ஆகவே அத்தகைய உணர்வை அல்லாஹ் நமக்கும் வழங்கி, மனிதர்களை நேசித்து, அதன்மூலம் அதீத நன்மைகளை ஈட்டிக்கொள்ளும் நற்பாக்கியத்தை நல்குவானாக. ‘மனிதனை நேசிப்பதே உயர்ந்த மனிதாபிமானம்’ என்ற உண்மையை நம் வாழ்வில் நடைமுறைப்படுத்துவோமாக.   

==============