வெள்ளி, 13 நவம்பர், 2026

அல்லாஹ்வை அடையத் தொழுகையைக் கடைப்பிடி!


-----------------------------------------------------
அல்லாஹ்வை அடைய என்ன செய்ய வேண்டும் எனப் பலரும் பலவிதமாகச் சிந்திக்கின்றார்கள்; பற்பல முயற்சிகள் மேற்கொள்கின்றார்கள். யாருடைய கையைப் பிடித்தாவது அல்லாஹ்வின் அன்பைப் பெற்றுவிட வேண்டுமென ஆவல்கொள்கின்றார்கள். நாம் யாருடைய ‘கை’யையும் பிடிக்கத் தேவையில்லை. ‘தொழுகை’யைக் கடைப்பிடித்தால் போதுமானது. ஒவ்வொரு நாளும் ஐவேளைத் தொழுகையையும் பள்ளிவாசலில் கூட்டாக நிறைவேற்றுவதும் அதன்பின் சுன்னத்தான, உபரியான (நஃபில்) தொழுகைகளைத் தொழுவதும் அல்லாஹ்வின் அண்மையை அடைய, அவனின் அன்பைப் பெற ஏற்ற வழியாகும். அதற்குக் கீழ்க்கண்ட நபிமொழியே ஆதாரமாகும்.

அல்லாஹ் கூறியதாக அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: எவன் என் நேசரைப் பகைத்துக் கொண்டானோ அவனுடன் நான் போர்ப் பிரகடனம் செய்கிறேன். எனக்கு விருப்பமான செயல்களில் நான் கடமையாக்கிய ஒன்றைவிட வேறு எதன் மூலமும் என் அடியான் என்னுடன் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வதில்லை. என் அடியான் கூடுதலான (நஃபிலான) வணக்கங்களால் என் பக்கம் நெருங்கி வந்துகொண்டேயிருப்பான். இறுதியில் அவனை நான் நேசிப்பேன். அவ்வாறு நான் அவனை நேசித்துவிடும்போது அவன் கேட்கின்ற செவியாக, அவன் பார்க்கின்ற கண்ணாக, அவன் பற்றுகின்ற கையாக, அவன் நடக்கின்ற காலாக நான் ஆகிவிடுவேன். அவன் என்னிடம் கேட்டால் நான் நிச்சயம் தருவேன். என்னிடம் அவன் பாதுகாப்புக் கோரினால் நிச்சயம் நான் அவனுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பேன். ஓர் இறைநம்பிக்கையாளனின் உயிரைக் கைப்பற்றுவதில் நான் தயக்கம் காட்டுவதைப் போன்று, நான் செய்யும் எந்தச் செயலிலும் தயக்கம் காட்டுவதில்லை. அவனோ மரணத்தை வெறுக்கிறான். நானும் (மரணத்தின் மூலம்) அவனுக்குக் கஷ்டம் தருவதை வெறுக்கிறேன். (புகாரீ: 6502)

கடமையான தொழுகை, நோன்பு, ஸகாத், ஹஜ் உள்ளிட்ட கடமைகளைச் செய்வதும் அவற்றை உபரியாகச் செய்வதும் நம்மை அல்லாஹ்வின் அண்மைக்கு இட்டுச் செல்கின்றன; அவனது அன்பைப் பெற்றுத் தருகின்றன. அப்படியிருக்கும்போது நாம் அவற்றை நிறைவேற்றுவதில்தான் கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டுமே தவிர வேறு எவற்றிலும் கவனம் செலுத்தக் கூடாது. மேலும் அல்லாஹ்வின் அண்மையை அடைய வேறு வேறு வழிகள் இருப்பதாகப் பிறர் கூறுவனவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடாது.

இன்னும் ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தியைச் சொல்லட்டுமா? நாம் அல்லாஹ்வுடைய நண்பர்கள் ஆவதற்கான ஒரே வழி தொழுகைதான். நாம் தொடர்படியாகத் தொழுது வருகின்றபோது, நாம் அல்லாஹ்வுடைய நண்பர்களாக ஆகிவிடுகின்றோம். அதன்பின் நாம் அவனிடம் கேட்டதையெல்லாம் உரிய நேரத்தில் நமக்குக் கொடுப்பான். கீழ்க்காணும் நபிமொழியைப் படியுங்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் விடைபெறும் (இறுதி) ஹஜ்ஜில், “அறிந்துகொள்க! திண்ணமாக அல்லாஹ்வுடைய நண்பர்கள் தொழுகையாளிகள் ஆவர். அவர்மீது விதிக்கப்பட்ட ஐவேளைத் தொழுகையைத் தொழுகிறார்; ரமளான் மாதத்தில் நோன்பு நோற்கிறார்; அவர் தம் நோன்புக்கு நன்மையை எதிர்பார்க்கிறார்; அது அவர்மீது கடமை என்று கருதுகிறார்; நன்மையைக் கருதித் தம் பொருட்செல்வத்திற்கான ஸகாத்தை வழங்குகிறார்; அல்லாஹ் எவற்றைவிட்டுத் தடுத்தானோ அத்தகைய பெரும்பாவங்களைத் தவிர்ந்துகொண்டார் (அத்தகையவரே அல்லாஹ்வுடைய நண்பர்)” என்று கூறினார்கள். (நூல்கள்: ஹாகிம்: 197, பைஹகீ: 6723)

ஆகவே அல்லாஹ்வின் அன்பைப் பெறுவதற்கு ஏற்ற ஒரே வழி ‘தொழுகை’தான். வேறு எந்தக் ‘கை’யும் இல்லை என்பதை நாம் புரிந்துகொண்டு அதன்படி செயலாற்ற முனைவோமாக.

-மௌலவி நூ. அப்துல் ஹாதி பாகவி
11 11 2026
=================

இந்தக் கதையை உங்களுள் யார் நம்புகிறீர்?

 கீழ்க்கண்ட கதையைப் படியுங்கள்.

ஒருவர் இதைத் தம் பயானில் சொன்னார்.
மற்றொருவர் இதை எழுதினார்.
இந்தக் கதையை உங்களுள் யார் நம்புகிறீர்?
அறிவுப்பூர்வமாகவும் ஆதாரப்பூர்வமாகவும் உங்கள் கருத்தை எதிர்பார்க்கிறேன்.


இதோ அந்தக் கதை:
--------------------------------------
ஒருமுறை
அகிலத்தின் அருள்
*அண்ணல் நபி ஸல்லல்லாஹூ* அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம்
ஒரு வயதான
அம்மா வந்து...
"நாயகமே!
என் பிள்ளையின் வெளிநாடு பயணம் பரக்கத்தாக இருக்கத் துஆச் செய்யுங்கள். என்றார்.
நபியவர்கள்
சிறிதுநேரம் தலையைக் குனிந்து இருந்தார்கள்.
வலிமார்களுக்கே
இல்மேலதுன்னீ
இருக்கும் போது...
நபி அவர்கள் அர்ஷின் வெளிச்சத்தில் பார்வையில் இருப்பவர்கள்.
அல்லவா..?


சிறிது
நேரத்திற்குப் பின் நபியவர்கள்
தலையை உயர்த்தி
"உங்கள் மகன்
வெளிநாடு போய்விட்டாரா..?"
எனக் கேட்டார்கள்.
அதற்கு அந்த அம்மா
"ஆமாம்..
போய்விட்டார்.." என்றார்.
உங்கள் மகன் திரும்பி வரமாட்டார். அவருடைய களாகத்ர் விதி
முடிந்துவிட்டது.
எனநபியவர்கள்
சொன்னதும்
அந்த அம்மா அழுதுகொண்டே
வெளியே வந்தார்.
அப்போது
எதிரேவந்த ஹஜ்ரத்
*அபூபக்கர் சித்திக்*
ரலியல்லாஹு
அன்ஹு அவர்கள்
"ஏனம்மா அழுகிறீங்க..?"
எனக் கேட்டார்கள்.
"என் மகன் பயணம்
சென்று இருக்கிறார்.."
என்று ஆரம்பித்தார்
உடனே
*சித்தீகுல் அக்பர்*
(ரலி) அவர்கள்.
"உங்கள் மகனார்
நல்ல விதமாக சம்பாதித்து விட்டு
திரும்பிவருவார்.
அழாமல் போங்கம்மா.!"
என்றார்கள்.

"என்மகன் வரமாட்டார்." என நபியவர்களே சொல்லி விட்டார்கள்
இவங்களுக்கு என்ன தெரியும்? என அந்த அம்மா புலம்பிய படியே போய் விட்டார்.
ஆறுமாதங்களுக்குப்
பிறகு அந்த
அம்மாவின் மகன்
வெளிநாட்டிலிருது
நல்லவிதமாக ஊருக்கு
வந்து விட்டார்.
"அந்த அம்மாவுக்கு அவ்வளவு சந்தோஷம்.."
ஆனால் அதைவிட...
*அண்ணல் நபி*
*ஸல்லல்லாஹூ* அலைஹிவஸல்லம்
அவர்கள்
"மகன் வரமாட்டார் என்றார்களே மகன் வந்து விட்டானே எப்படி..?"
என ஒரேகுழப்பம்.
உடனே மகனை அழைத்துக் கொண்டு நபியவர்களிடம் சென்றார்.
"யாரசூலல்லாஹ்!
என்னுடைய மகன்
திரும்பிவரமாட்டார்.."
என்று நீங்கள்
சொன்னீர்கள்.


ஆனால்
*அபூபக்கர் சித்திக்*
(ரலி) அவர்கள்
நல்லவிதமாக திரும்பி வருவார் என்று சொன்னார்கள்.
இதோ என் மகன்
வந்து விட்டார்.! என சொன்னதும்
இது விஷயமாக அல்லாஹுடைய
வஹியை நான்
எதிர்ப்பார்க்கிறேன்.
என சொன்னார்கள்.
சிறிது நேரத்தில்
*ஜிப்ரயீல் (அலை)* அவர்கள் வந்தார்கள்.
"ஜிப்ரயீலே!
நான் அவருடைய
களாகத்ரைப் பார்த்து தானே சொன்னேன். என்ன நடந்து..?"
எனக் கேட்டார்கள்.
யாரசூலல்லாஹ்! குர்ஆனில் இப்படி
ஒரு ஆயத் இருக்கிறது.

وَٱلَّذِى جَآءَ بِٱلصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِۦٓ
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُتَّقُونَ﴿39:33﴾

உண்மையைக் கொண்டு வந்தவரும், அவ்வுண்மையை ஏற்(று உறுதிப்படுத்து)பவர்களும் - இவர்கள் தாம் - பயபக்தியுடையவர்கள் ஆவார்கள்.
அல்குர்ஆன் (39:33)

அதாவது
உண்மையைக் கொண்டு வந்த *சாதிகுல்அமீன்*
ஆகிய நீங்களும்
அதை உண்மைப் படுத்திய *சித்தீக்கான*
(அபூபக்கர் ரலி)
அவர்களும் இறையச்சம் உள்ளவர்கள். என
அல்லாஹ்குர்ஆனில்
*'நீங்கள் ஸாதிக்'*
*'அவர் சித்தீக்'*
என்று சொல்லி
இருப்பதால்
உங்கள் இரண்டு பேருடைய வார்த்தையும்
பொய்யாக கூடாது என்பதற்காக...
உங்களுடைய வார்த்தையையும் அபூபக்கர் அவர்களின் வார்த்தையையும் அல்லாஹ் உண்மையாக்கி விட்டான்.
நாயகமே! நீங்கள் சொன்னதின்படி அல்லாஹ் அவரை மௌத்தாக்கி விட்டான்.
*அபூபக்கர் சித்திக்*
(ரலி) அவர்கள் சொன்னதின்படி அல்லாஹ் அவரை ஹயாத்தாக்கி விட்டான்.
என்றார்கள்.

ஆக ஆரம்பத்தில்
கூறப்பட்ட ஆயத்தின்படி
இறைநேசர்கள்
இருக்கும் இடத்தில் இல்மே லதுன்னீ
இருக்கும்
ரஹ்மத்தும்
இருக்கும்.

-------------------------

இந்தக் கதை  ஆதாரப்பூர்வமான எந்த  நூலிலும் இல்லை. புகாரீ, முஸ்லிம், அபூதாவூத், திர்மிதி, நஸாயீ, இப்னு மாஜா, முஸ்னது அஹ்மத் போன்ற ஹதீஸ் நூல்களிலும்,  39:33 வசனத்தின் தஃப்சீர் நூல்களிலும் இப்படி ஒரு சம்பவம் இல்லை என்பதை ஆலிம்கள் அறிவர். இது முற்றிலும் ஒரு கட்டுக் கதையே தவிர வேறில்லை.

மேலும் அந்தக் கதை குர்ஆன் வசனங்களுக்கும் ஹதீஸ்களுக்கும் எதிரானது.

ஆதாரம் இல்லாமல் ஒரு சம்பவத்தை நபி ﷺ அவர்கள் மீது சாட்டுவது கூடாது. அது நரகத்திற்கு இட்டுச்செல்லும்.

(புகாரீ 1291 -  عَنِ المُغِيرَةِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ كَذِبًا عَلَيَّ لَيْسَ كَكَذِبٍ عَلَى أَحَدٍ، مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا، فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ»


மறைவான ஞானம் குறித்த குர்ஆன் போதனைக்கு முரண்படுகிறது: "மறைவானதை நான் அறிந்திருந்தால் நன்மைகளை அதிகம் சேர்த்திருப்பேன்" என்று நபி ﷺ கூறும்படி அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான் (குர்ஆன் 7:188). மறைவானவற்றை அல்லாஹ்வைத் தவிர யாரும் அறியமாட்டார்கள் (27:65). அல்லாஹ் அறிவித்ததை மட்டுமே நபி ﷺ அறிவார்கள்.


தக்தீர் (விதி) பற்றிய புரிதல் தவறானது: ஒருவரின் சொல்லைப் "பொய்யாகாமல் காக்க" அல்லாஹ் விதியை மாற்றினான் என்பது ஈமானின் அடிப்படைக்கு முரணானது. நபி ﷺ அவர்களின் செய்தி வஹீ மூலம் வருவது, அது பொய்யாகும் வாய்ப்பே இல்லை.


வசனத்தின் விளக்கம் திரிக்கப்பட்டுள்ளது. 39:33 வசனத்தில் "உண்மையைக் கொண்டு வந்தவர்" நபி ﷺ என்றும், "அதை உண்மைப்படுத்தியவர்" அபூபக்கர் (ரளி) என்றும் சில விளக்கங்கள் உண்டு. ஆனால் பெரும்பாலான அறிஞர்கள் இது உண்மையைக் கொண்டுவரும் அனைவரையும் அதை உண்மைப்படுத்தும் அனைவரையும் குறிக்கும் பொதுவான வசனம் என்கிறார்கள். எந்த விளக்கத்தை ஏற்றாலும், இந்தக் கதையில் உள்ளதுபோல் மரணம்-உயிர் பற்றிய கதைக்கும் இறைவசனத்திற்கும் தொடர்பு இல்லை.


அபூபக்கர் (ரளி) அவர்களின் சிறப்புகள் பற்றி நம்பகமான ஹதீஸ் நூல்களில் பல செய்திகள் உள்ளன.

குர்ஆனில்:
குகைத் தோழர்: "அவ்விருவரும் குகையில் இருந்தபோது, அவர் தம் தோழரிடம் 'கவலைப்படாதீர், அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்' என்றார்" (குர்ஆன் 9:40). இங்கே "தோழர்" என்பது அபூபக்கர் (ர
ளி) என்பதில் அறிஞர்களுக்குக் கருத்து வேறுபாடு இல்லை.

ஸஹீஹான ஹதீஸ்களில்:
குகையில் நபி ﷺ அளித்த ஆறுதல். "அபூபக்கரே! அல்லாஹ் மூன்றாமவனாக இருக்கும் இருவரைப் பற்றி உமது எண்ணம் என்ன?" (புகா
ரீ: 3653, முஸ்லிம்: 2381)

நபி ﷺ அவர்களின் அன்பு. அம்ரு பின் அல் ஆஸ் (ரளி) "மக்களில் உங்களுக்கு மிகவும் பிரியமானவர் யார்?" என்று கேட்டபோது "ஆயிஷா" என்றார்கள். "ஆண்களில்?" என்றதற்கு "அவர்தம் தந்தை" என்றார்கள். (புகா
ரீ 3662, முஸ்லிம் 2384)

உற்ற நண்பர் என்ற நிலை:  "என் இறைவனைத் தவிர ஒருவரை உற்ற நண்பராக ஆக்குவதாக இருந்தால் அபூபக்கரையே ஆக்கியிருப்பேன். எனினும் இஸ்லாமியச் சகோதரத்துவமும் அன்பும் உண்டு." (புகா
ரீ: 3656, முஸ்லிம்: 2382)

பள்ளிவாசலின் வாசல்:   நபி ﷺ தம் நோயின் போது பள்ளிவாசலை நோக்கித் திறந்திருந்த வாசல்கள் அனைத்தையும் மூடச் சொல்லி, அபூபக்கரின் வாசலை மட்டும் மூடாமல் விட்டார்கள். (புகாரீ 466, முஸ்லிம் 2382)

தொழுகைக்கு இமாமாக:  நபி ﷺ தம் நோயின் போது "அபூபக்கரிடம் மக்களுக்குத் தொழுவிக்கச் சொல்லுங்கள்" என்று கட்டளையிட்டார்கள். (புகாரீ 664, முஸ்லிம் 418)


சுவனத்தின் அனைத்து வாசல்களிலும் அழைப்பு. தர்மம், தொழுகை, நோன்பு, ஜிஹாத் என ஒவ்வொரு வகை நற்செயலுக்கும் தனி வாசல் உண்டு. அனைத்திலும் அழைக்கப்படுபவர் உண்டா என்று கேட்டபோது, "ஆம், நீர் அவர்களுள் ஒருவராக இருப்பீர் என எதிர்பார்க்கிறேன்" என்றார்கள். (புகாரீ 1897, முஸ்லிம் 1027)

ஒரே நாளில் நான்கு நற்செயல்கள்:  அன்று நோன்பு நோற்றவர், ஜனாஸாவில் கலந்தவர், ஏழைக்கு உணவளித்தவர், நோயாளியை விசாரித்தவர் ஆகியவற்றில் அபூபக்கர் (ர
ளி) அனைத்தையும் செய்திருந்தார்கள். "இவை ஒருவரிடம் சேர்ந்தால் அவர் சுவனம் புகுவார்" என்றார்கள். (முஸ்லிம்: 1028)

ஸித்தீக் என்ற பட்டம்:  நபி ﷺ உஹுது மலையில் ஏறியபோது மலை நடுங்கியது. "உஹுதே! அமைதியாக இரு, உன்மீது ஒரு நபி, ஒரு ஸித்தீக், இரு ஷஹீதுகள் உள்ளனர்" என்றார்கள். (புகாரீ: 3675)

கலீஃபாவாக நபி ﷺ குறிப்பு காட்டியது:  ஒரு பெண் மீண்டும் வருவது பற்றிக் கேட்டபோது, "என்னைக் காணாவிட்டால் அபூபக்கரிடம் செல்" என்றார்கள். (புகா
ரீ: 3659, முஸ்லிம்: 2386) மேலும், "எனக்குப் பின் அபூபக்கர், உமர் ஆகிய இருவரையும் பின்பற்றுங்கள்" (திர்மிதி 3662, ஸஹீஹ்) இவை போன்று ஏராளம் உள்ளன.


இந்தச் சிறப்புகள் அனைத்தும் அவர்கள் மனிதர்களில் மிகச் சிறந்தவர்களுள் ஒருவர் என்பதை நிரூபிக்கின்றன. ஆனால் அவர்கள் மறைவானதை அறிந்தவர்கள் அல்லது விதியை மாற்றக்கூடியவர்கள் என்பதற்கு இவற்றில் எதுவும் ஆதாரம் இல்லை. அவர்களின் உயர்வு அவர்களின் ஈமான், உண்மைப்படுத்துதல், தியாகம் ஆகியவற்றில் உள்ளது.

அன்புடன்
நூ. அப்துல் ஹாதி பாகவி

புதன், 11 நவம்பர், 2026

தொழுகைகள் பலவிதம்!


-முனைவர் மௌலவி நூ. அப்துல் ஹாதி பாகவி பிஎச்.டி.

இமாம் மதீனா பள்ளிவாசல், பட்டினம்பாக்கம், சென்னை-28

---------------------


பிற மதங்களில் கடவுளை வணங்குவதற்கான சட்டதிட்டங்களோ குறிப்பிட்ட நேரமோ கிடையாது. அதாவது இப்படித்தான் வணங்கிவழிபட வேண்டும் என்ற முறையோ இந்தந்த நேரத்தில்தான் வணங்கி வழிபட வேண்டும் என்ற நேரக்கட்டுப்பாடோ இல்லை. ஆனால் இஸ்லாமிய மார்க்கத்தை மட்டுமே ‘தீன்’ என்று ஏற்றுக்கொண்ட இறைவன், மனிதன் தன்னை இப்படித்தான் வணங்கி வழிபட வேண்டும்; இந்தந்த நேரத்தில்தான் தொழ வேண்டும் என்று தன் தூதர்மூலம் கற்பித்தான். அதன்படி இன்று உலகில் வாழும் இருநூறு கோடி முஸ்லிம்கள் அல்லாஹ்வை நம்பிக்கைகொண்டு அவனையே வணங்கி வழிபட்டு வருகின்றனர். அந்த வகையில் முஸ்லிம்கள் பாக்கியசாலிகள் என்றுதான் கூறவேண்டும்.

 

இறைவனை எப்படி வணங்க வேண்டும் என்று தெரியாமல் நின்றவாறும், நடந்தவாறும் வாகனத்தில் சென்றவாறும் கையைக் காட்டி முத்தமிட்டுக் கொள்கின்றார்கள். ஆனால் முஸ்லிம்கள் ஒரு நாளில் ஐந்து தடவை இறைவனை வணங்கி வழிபடுகின்றார்கள்.  தொழுவதற்குமுன் தம்மைச் சுத்தம் செய்துகொள்கின்றார்கள். அதனால் வெளிப்புறச் சுத்தம் கிடைத்து விடுகின்றது. இறைவனை வணங்கி வழிபடுவதால் உள்ளத்திற்கு அமைதி கிடைக்கின்றது. அதனால் முஸ்லிம்கள் மற்றோரைவிட மகிழ்ச்சியாகவே வாழ்கின்றார்கள்.

 

ஐவேளைத் தொழுகை: முஸ்லிம்கள் அனைவரும் படைத்தோன் அல்லாஹ்வை ஒவ்வொரு நாளும் ஐவேளை வணங்கி வழிபடுவது கட்டாயக் கடமையாகும். இது குறித்து அல்லாஹ் கூறுகின்றான்: (நபியே!) சூரியன் சாய்ந்ததிலிருந்து இரவின் இருள் சூழும் வரை (ளுஹர், அஸர், மஃக்ரிப், இஷா ஆகிய நேரத்) தொழுகைகளைத் தொழுது வாருங்கள். ஃபஜ்ர் தொழுகையும் தொழுது வாருங்கள். ஏனென்றால், நிச்சயமாக ஃபஜ்ர் தொழுகையானது மலக்குகள் கலந்துகொள்ளும் தொழுகையாகும். (17: 78) “உங்கள் பிள்ளைகளை-அவர்கள் ஏழு வயதினராக இருக்கும்போது தொழுக ஏவுங்கள்... என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள். (அபூதாவூத்: 495) 

 

ஐவேளைத் தொழுகையைக் கூட்டாகப் பள்ளிவாசலில் தொழுவதே சிறந்தது. பள்ளிவாசலில் அதற்காகவே பாங்கு சொல்லப்படுகிறது. பாங்கு சொல்லப்பட்டால் அதற்குப் பதிலளிப்பது ஒவ்வொருவர்மீதும் கடமையாகும். ஒருவர் தனியாகத் தொழுதாலும் தொழுகை நிறைவேறிவிடும். என்றாலும் தனியாகத் தொழுவதைவிடக் கூட்டாகத் தொழுவதே இருபத்தைந்து மடங்கு நன்மையைத் தரும். அது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: கூட்டாக (ஜமாஅத்துடன்) தொழுவது, உங்களுள் ஒருவர் தனியாகத் தொழுவதைவிட இருபத்தைந்து பங்கு அதிகச் சிறப்புடையதாகும். (முஸ்லிம்: 1147)

 

யாராக இருந்தாலும் கூட்டாகத்தான் தொழ வேண்டும் என்பதை உணர்த்துமுகமாகப் பின்வரும் செய்தி அமைகிறது. நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் பார்வையற்ற ஒரு மனிதர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னைப் பள்ளிவாசலுக்கு அழைத்து வரக்கூடிய வழிகாட்டி எவரும் எனக்கு இல்லை'' என்று கூறி, வீட்டிலேயே தொழுதுகொள்ளத் தமக்கு அனுமதியளிக்குமாறு கோரினார். அப்போது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவருக்கு அனுமதியளித்தார்கள். பிறகு அவர் திரும்பிச் சென்றபோது அவரை அழைத்து, "தொழுகை அறிவிப்புச் சத்தம் உமக்குக் கேட்கிறதா?'' என்று கேட்டார்கள். அவர் "ஆம்' (கேட்கிறது) என்றார். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் "அப்படியானால் நீர் அதற்குச் செவிசாய்ப்பீராக!'' (கூட்டுத்தொழுகையில் வந்து கலந்துகொள்வீராக!) என்று கூறினார்கள். (முஸ்லிம்: 1157) பார்வையற்றவரே கூட்டுத் தொழுகையில் கலந்துகொள்ள வேண்டும் எனும்போது மற்றவர்கள் கட்டாயம் அதில் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது.

 

சுன்னத் தொழுகை: கடமையான தொழுகை மட்டுமின்றி, சுன்னத்தான தொழுகைகளும் உள்ளன. ஒவ்வொரு தொழுகைக்கும் முன்னும் பின்னும் நபியவர்கள் தொழுதுள்ள தொழுகைகள் இரண்டு வகைகளாக உள்ளன.   அவ்வப்போது தொழுதவை (சுன்னத்), தொடர்ந்து தொழுதவை (சுன்னத் முஅக்கதா). உறுதி செய்யப்பட்ட சுன்னத்துகள் பன்னிரண்டு ரக்அத்துகள் உள்ளன. அது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறியதாவது: யார் சுன்னத்தான பன்னிரண்டு ரக்அத்துகளைப் பின்பற்றிவந்தாரோ அவருக்குச் சொர்க்கத்தில் ஒரு வீடு கட்டப்படுகிறது. அவை: ளுஹ்ர் தொழுகைக்குமுன் நான்கு ரக்அத்; ளுஹ்ர் தொழுகைக்குப்பின் இரண்டு ரக்அத்; மஃக்ரிப் தொழுகைக்குப்பின் இரண்டு ரக்அத்; இஷாவுக்குப்பின் இரண்டு ரக்அத்; ஃபஜ்ருக்குமுன் இரண்டு ரக்அத் ஆகும். (இப்னுமாஜா: 1140 / 1130)

 

வாஜிப் தொழுகை:  இது கட்டாயத்திற்கு மிக அருகிலான, நிச்சயமான ஆதாரத்தால் நிரூபிக்கப்பட்ட வழிபாடு ஆகும். இது பெரும்பாலும் ஹனஃபி மத்ஹபில் தனியாக வகைப்படுத்தப்படுகிறது. மற்ற மத்ஹப்களில் பெரும்பாலும் இது ஃபர்ளுடன் சேர்த்தே பார்க்கப்படுகிறது. ஹனஃபி மத்ஹபில் இஷா தொழுகைக்குப் பிறகு தொழவேண்டிய வித்ரு 3 ரக்அத் வாஜிப் ஆகும். அதில் குனூத் (துஆ) ஓதுதல் வாஜிப் ஆகும். 

 

வித்ரு தொழுகை குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறியுள்ள செய்தி: “அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஒரு தொழுகையைக் கூடுதலாக வழங்கியுள்ளான். அது வித்ரு ஆகும்.” (முஸ்னது அஹ்மத்: 6693)  வித்ரு தொழுகை குறித்து மற்றொரு செய்தி: “இரவில் உங்களது கடைசித் தொழுகையாக வித்ரை ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்” என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள். (புகாரீ: 998)

ஹனஃபி மத்ஹபில் ஈதுல் ஃபித்ர், ஈதுல் அள்ஹா ஆகிய இரண்டு தொழுகைகளும் வாஜிப் பட்டியலில் இடம்பெறுகின்றன. இதை முஸ்லிம் ஆண்கள் ஜமாஅத்துடன் தொழுவது வாஜிப் ஆகும்.

 

நஃபில் தொழுகை: நஃபில் தொழுகை என்பது கடமையற்ற (வாஜிபு அல்லாத), ஆனால் அல்லாஹ்வுக்கு மிக விருப்பமான கூடுதல் தொழுகையாகும். ஃபர்ளு தொழுகைகளுக்கு மேலாக, ஒரு முஸ்லிம் தன் ஈமானையும் அல்லாஹ்வுடன் உள்ள நெருக்கத்தையும் அதிகரித்துக்கொள்ள சுயவிருப்பத்துடன் தொழும் தொழுகைகள்தாம் நஃபில். இது அல்லாஹ்வின் நெருக்கத்தையும் அன்பையும் பெற வழிவகுப்பதோடு, மறுமை நாளில் ஃபர்ளு தொழுகைகளில் உள்ள குறைகளை நிறைவு செய்யவும் உதவும். நஃபில் தொழுகை குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம், அல்லாஹ் சொன்னதாகத் தெரிவித்த செய்தி: எனக்கு விருப்பமான செயல்களில் நான் கடமையாக்கிய ஒன்றைவிட வேறு எதன் மூலமும் என் அடியான் என்னுடன் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வதில்லை. என் அடியான் கூடுதலான (நஃபிலான) வணக்கங்களால் என் பக்கம் நெருங்கி வந்துகொண்டேயிருப்பான். இறுதியில் அவனை நான் நேசிப்பேன்... (புகாரீ: 6502) 

  

நஃபில் தொழுகைகளின் வரிசையில், தஹஜ்ஜுத் தொழுகை, இஷ்ராக் தொழுகை, ளுஹா தொழுகை, அவ்வாபீன் தொழுகை, தஹிய்யதுல் மஸ்ஜித் (மஸ்ஜிதுக்குள் நுழைந்ததும் தொழுகின்ற) தொழுகை, தஸ்பீஹ் தொழுகை, இஸ்திகாரா தொழுகை, ஷுக்ர் (நன்றி செலுத்தும்) தொழுகை முதலானவை இடம்பெறுகின்றன.  

 

அவ்வாபீன்: கடமையான தொழுகையைத் தவிர, நஃபிலான-உபரியான தொழுகைகள் நிறைய உண்டு. அதை நாம் விரும்பியவாறு எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் தொழலாம். அதேநேரத்தில் குறிப்பிடத்தக்க நஃபிலான தொழுகைகளும் உண்டு. அவற்றுள் ஒன்றுதான் மஃக்ரிப் தொழுகைக்குப்பின் தொழுகின்ற ஆறு ரக்அத்துகள் கொண்ட அவ்வாபீன் தொழுகையாகும். அவ்வாபீன் என்றால் ‘பாவமன்னிப்புத் தேடுவோர்’ என்று பொருள்.  இந்தத் தொழுகையைத் தொழுவோருக்கு அல்லாஹ் பாவமன்னிப்பு வழங்குகிறான். “யார் மஃக்ரிப் தொழுகைக்குப் பின் ஆறு ரக்அத்கள் தொழுகின்றாரோ அவருடைய பாவங்கள்-அவை கடல் நுரையளவு இருந்தாலும்- மன்னிக்கப்படும்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்.

 

தராவீஹ் தொழுகை: ரமளான் மாதத்தில் அதிகமான நன்மைகளை ஈட்டிக்கொள்ளும் ஆர்வத்தில் முஸ்லிம்கள் அனைவரும் தத்தம் மஹல்லா பள்ளிவாசலில் கூட்டாக இத்தொழுகையில் ஈடுபடுவார்கள். குர்ஆனை மனனம் செய்த ஹாஃபிழ் ஒருவர் அல்லது இருவர் இத்தொழுகையை நடத்துவர். ஒரு மாதத்தில் குர்ஆன் முழுவதும் ஓதி முடிக்கப்படும். இந்நடைமுறை காலம் காலமாக உள்ளது. அந்த அடிப்படையில் இத்தொழுகை இரண்டு ஹரம்களிலும் இருபது ரக்அத்களே இதுவரை தொழுவிக்கப்படுகின்றன.

“யார் ரமளானில் நம்பிக்கையுடனும் நன்மையை எதிர்பார்த்தும் (தொழுது) வணங்குகிறாரோ அவர் (அதற்கு) முன் செய்த பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: (புகாரீ: 2008-2009)

 

இஷ்ராக் தொழுகை: இது சூரிய உதயத்திற்குப்பின் 15 முதல் 20 நிமிடங்களுக்குப் பின் தொழப்படுகிற தொழுகையாகும். இதன் அளவு இரண்டு ரக்அத் ஆகும். இதனைத் தொழுவதால் என்ன நன்மை கிடைக்கும்?  “ஒருவர் அதிகாலைத் தொழுகையை ஜமாஅத்துடன் தொழுதுவிட்டு சூரியன் உதயமாகும் வரை (அந்த இடத்திலேயே) இறைவனை நினைவுகூர்ந்த வண்ணம் அமர்ந்திருந்துவிட்டுப் பிறகு இரண்டு ரக்அத்கள் (இஷ்ராக்) தொழுதால் அவருக்கு ஒரு ஹஜ் ஓர் உம்ராவின் நன்மை போன்றது கிடைக்கும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள். மேலும் முழுக்க முழுக்க முழுக்க (ஹஜ், உம்ராவின் நன்மை கிடைக்கும்) என்றும் கூறினார்கள். (திர்மிதீ: 535)

 

ளுஹா தொழுகை: முற்பகல் 11 மணியளவில் தொழுகின்ற தொழுகையாகும். அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறுகின்றார்கள்: உங்களுள் ஒருவர் ஒவ்வொரு காலையிலும் (தமது உடலிலுள்ள) ஒவ்வொரு மூட்டிற்காகவும் தர்மம் செய்வது கடமையாகும்; இறைவனைத் துதிக்கும் ஒவ்வொரு துதிச் சொல்லும் (-சுப்ஹானல்லாஹ்) தர்மமாகும். ஒவ்வொரு புகழ்மாலையும் (-அல்ஹம்து லில்லாஹ்) தர்மமாகும். ஒவ்வோர் "ஓரிறை உறுதிமொழி'யும் (-லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்) தர்மமாகும்; அவனைப் பெருமைப்படுத்தும் ஒவ்வொரு சொல்லும் (-அல்லாஹு அக்பர்) தர்மமே! நல்லதை ஏவுதலும் தர்மமே! தீமைகளைத் தடுத்தலும் தர்மமே! இவை அனைத்திற்கும் (ஈடாக) முற்பகல் நேரத்தில் (ளுஹா) இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவது போதுமானதாக அமையும். (முஸ்லிம்: 1302)

 

தஹஜ்ஜுத் தொழுகை: இது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு உபரியான கடமையாக இருந்தது. அது குறித்து அல்லாஹ் கூறுகின்றான்: தஹஜ்ஜுத் தொழுகை (உங்கள்மீது கடமையாக இல்லாவிடினும்) நீங்கள், நஃபிலாக இரவில் ஒரு (சிறிது) பாகத்தில் தொழுது வாருங்கள்! (இதன் அருளால் "மகாமே மஹ்மூத்' என்னும்) மிக்க புகழ்பெற்ற இடத்தில் உங்கள் இறைவன் உங்களை அமர்த்தலாம். (17: 79)

 

அதேநேரத்தில் அல்லாஹ்வின்மீது அன்புகொண்ட முஃமின்கள் வைகறைப் பொழுதில் தொழுகின்ற உபரியான தொழுகையே தஹஜ்ஜுத் ஆகும். மக்கள் எல்லோரும் துயில் கொண்டிருக்கும்போது அல்லாஹ்வின் மீது அன்பு கொண்ட அடியார்கள், எழுந்து தொழுவார்கள். அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருவார்கள். அது குறித்து உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் கூறுகின்றான்: அவர்கள் (நித்திரையில் ஆழ்ந்திருக்கும்போது) படுக்கையிலிருந்து தங்கள் விலாக்களை உயர்த்தியும், தங்கள் இறைவனிடம் நம்பிக்கை வைத்தும், பயந்தும் (அவனைப்) பிரார்த்தனை செய்வார்கள். (32: 16)

 

அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: மக்களே! ஸலாமைப் பரப்புங்கள்; (பசித்தோருக்கு) உணவளியுங்கள்; மக்கள் உறங்கும் (நடுநிசி நேரத்தில்) இரவில் தொழுகுங்கள்; (அவ்வாறு  செய்தால்) அமைதியாகச் சொர்க்கத்தில் நுழைவீர்கள். (இப்னுமாஜா: 1334/1324)

 

ஜுமுஆ தொழுகை: இது வெள்ளிக்கிழமைதோறும் உலக முஸ்லிம்கள் அனைவரும் அவரவர் சார்ந்துள்ள பள்ளிவாசலில் ஒன்றுகூடி, கூட்டாகத் தொழுகின்ற தொழுகையாகும். பருவ வயதை அடைந்த ஒவ்வொருவரும் இந்தக் கூட்டுத் தொழுகையில் கலந்துகொள்வது அவர்களின்மீது கட்டாயக் கடமையாகும். இது குறித்து அல்லாஹ் கூறுகின்றான்: இறை நம்பிக்கைகொண்டோரே! வெள்ளிக்கிழமையன்று ஜுமுஆ தொழுகைக்காக (பாங்கு சொல்லி) நீங்கள் அழைக்கப்பட்டால், வியாபாரத்தை விட்டுவிட்டு, அல்லாஹ்வை நினைவுகூர நீங்கள் விரைந்து செல்லுங்கள். (62: 9)

 

இஸ்த்திகாரா தொழுகை: ஒருவர் தம் வாழ்வில் எடுக்க வேண்டிய முக்கிய முடிவுகளில் அல்லாஹ்வின் வழிகாட்டுதலைத் தேடுவதாகும். இது ஒரு சுன்னத் தொழுகையாகும். நல்லதைத் தேர்ந்தெடுத்தல்’ என்பது இதன் பொருளாகும். இதைத் தொழுது, துஆ செய்துவிட்டுச் சென்றால், அச்செயல் அவருக்கு நல்லதாக இருந்தால் அதைச் செய்ய வழியேற்படுத்துவான். அது அவருக்குத் தீங்கானதாக இருந்தால் அதை அவரைச் செய்யவிடாமல் தடுத்துவிடுவான். இது இரண்டு ரக்அத் தொழுகையாகும். இது குறித்த செய்தி புகாரீ நூலில் பதிவுசெய்யபட்டுள்ளது: ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் ரளியல்லாஹு அன்ஹு கூறியதாவது:

 

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் எங்களுக்கு எல்லாச் செயல்களிலும் நல்லதைத் தேர்வு செய்யப் பிரார்த்தனை செய்யும் முறையைத் திருக்குர்ஆனின் அத்தியாயங்களை எங்களுக்குக் கற்றுத் தருவது போன்று கற்றுத் தருபவர்களாய் இருந்தார்கள். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: உங்களுள் ஒருவர் ஒரு செயலைச் செய்ய நினைத்தால் கடமையல்லாத இரண்டு ரக்அத்களை (உபரியாகத்) தொழட்டும். பின்னர் (பின்வருமாறு) பிரார்த்தனை செய்யட்டும்: அல்லாஹும்ம! இன்னீ அஸ்தகீருக்க பி இல்மிக்க. வ அஸ்தக்திருக்க பி குத்ரத்திக்க. வ அஸ்அலுக்க மின் ஃபள்லிக்கல் அழீம். ஃபஇன்னக்க தக்திரு, வலா அக்திரு... என்று ஓதிக்கொள்ள வேண்டும். (புகாரீ: 1162)

 

தஸ்பீஹ் தொழுகை: அல்லாஹ்வை அதிகமாக தஸ்பீஹ் (ஸுப்ஹானல்லாஹ்), தஹ்மீத், தக்பீர், தஹ்லீல் கூறுவதற்காக நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கற்றுக் கொடுத்த நஃபில் தொழுகைதான் தஸ்பீஹ் தொழுகையாகும். இதை நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் தம் சிறிய தந்தை அப்பாஸ் ரளியல்லாஹு  அவர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். இதோ அந்த நபிமொழி: இப்னு அப்பாஸ் ரளியல்லாஹு அன்ஹு அறிவித்துள்ளார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அப்பாஸ் பின் அப்தில் முத்தலிப் ரளியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களிடம், “அப்பாஸ்! என் சிற்றப்பா! நான் உமக்கு வழங்கவேண்டாமா? நான் உம்மை விரும்ப வேண்டாமா? பத்துப் பண்புகளை நான் உமக்கு (அறிவிப்பு)ச் செய்ய வேண்டாமா? அவற்றை நீர் செய்தால், அல்லாஹ் உம்முடைய முந்தைய-பிந்தைய, பழைய-புதிய, தவறுதலாகச் செய்த-வேண்டுமென்றே செய்த, சிறிய-பெரிய, இரகசியமாக-வெளிப்படையாகச் செய்த பாவங்களை மன்னிக்கிறான். ஆக, அவை பத்துத் தன்மைகள் (அவை எவ்வாறு இருந்தாலும் அவன் மன்னிக்கிறான்).

 

நான்கு ரக்அத்துகள் தொழுவீர். ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் அல்ஃபாத்திஹா அத்தியாயமும் (வேறோர்) அத்தியாயமும் ஓதுவீர். நீர் ஓதி முடித்ததும், முதல் ரக்அத்தில் நின்ற நிலையில், ‘சுப்ஹானல்லாஹி வல்ஹம்து லில்லாஹி வலாஇலாஹ இல்லல்லாஹு வல்லாஹு அக்பர்’ என்று  பதினைந்து தடவை கூறுவீர். பின்னர் ருகூஉ செய்வீர். நீர் ருகூஉ செய்த நிலையிலேயே அதைப் பத்துத் தடவை கூறுவீர். பின்னர் ருகூஉவிலிருந்து உம் தலையை உயர்த்தி (நின்று) அதைப் பத்துத் தடவை கூறுவீர். பின்னர் சஜ்தா செய்யச் செல்வீர். சஜ்தா செய்த நிலையிலேயே அதைப் பத்துத் தடவை கூறுவீர். பின்னர் (சஜ்தாவிலிருந்து) உம் தலையை உயர்த்தி அதைப் பத்துத் தடவை கூறுவீர். பின்னர் (இரண்டாம்) சஜ்தா செய்வீர். (சஜ்தா செய்த நிலையிலேயே) அதைப் பத்துத் தடவை கூறுவீர். பின்னர் (சஜ்தாவிலிருந்து) உம் தலையை உயர்த்தி அதைப் பத்துத் தடவை கூறுவீர். (ஆக) ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் எழுபத்தைந்து தடவை ஆகும். நான்கு ரக்அத்துகளிலும் அவ்வாறு செய்வீர்.

 

உம்மால் இயன்றால் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு தடவை அதைத் தொழுதுகொள்வீர். (அவ்வாறு நாள்தோறும் தொழுக) இயலவில்லையானால் அதை ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் ஒரு தடவை தொழுதுகொள்வீர். அதுவும் தங்களால் இயலவில்லையானால் ஒரு மாதத்தில் ஒரு தடவை அதைத் தொழுதுகொள்வீர். அதையும் செய்யவில்லையென்றால் உம் வாழ்நாளில் ஒரு தடவை(யேனும்) அதைத் தொழுதுகொள்வீர் என்று கூறினார்கள்.  (இப்னுமாஜா: 1377)

 

அதாவது நின்ற நிலையில் (கியாமில் ஸூரா முடிந்த பின்) 15 முறை, ருகூவில் 10 முறை, ருகூவிலிருந்து எழுந்து நின்று 10 முறை, முதல் சஜ்தாவில் 10 முறை, இரண்டு சஜ்தாக்களுக்கு இடையே அமர்ந்தநிலையில் 10 முறை, இரண்டாம் சஜ்தாவில் 10 முறை, அடுத்த ரக்அத்திற்கு எழுமுன் உட்கார்ந்து 10 முறை, ஆக மொத்தம் 75. நான்கு ரக்அத்தில் 300 தஸ்பீஹ்கள் ஓதித் தொழ வேண்டும். 

 

இவை தவிர மழைக்காகத் தொழும் தொழுகை, சூரிய கிரகணம், சந்திர கிரகணம் ஏற்படும்போது தொழும் தொழுகை உள்ளிட்ட பல்வேறு தொழுகைகள் உள்ளன. நாம் கடமையான ஐவேளைத் தொழுகைகளைத் தொடர்படியாகத் தொழுது வருவதோடு, மற்ற தொழுகைகளையும் நம்மால் இயன்ற அளவுக்குத் தொழுதுவந்தால், நம் வினைச்சுவடியில் ஏராளமான நன்மைகளைச் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். தொழுகை எவ்வாறு நமக்கு வழங்கப்பட்டது என்பதை ஆய்வு செய்தால் அதன் முக்கியத்துவம் நமக்குப் புரியும். ஆகவே நாம் அனைவரும் ஐவேளைத் தொழுகைகளைப் பேணி தொழுவதோடு உபரியான தொழுகைகளையும் உவப்போடு தொழுது உயர்ந்தோன் அல்லாஹ்வின் உவப்பையும் திருப்தியையும் பெறுவதற்கு அவனே அருள்புரிவானாக.

================================

வியாழன், 15 அக்டோபர், 2026

வறுமையை ஒழிப்பது எப்படி?

  

-முனைவர் மௌலவி நூ. அப்துல் ஹாதி பாகவி பிஎச்.டி.

 

நீண்ட நெடுங்காலமாக வறுமை என்பது மனிதரோடு பின்னிப் பிணைந்து காணப்படுகிற ஓர் இயல்பு நிலைதான். அதை ஒழிக்கப் பாடுபடுகிறோம் என்று சொல்லிக்கொண்டு அரசு எத்தனையெத்தனையோ திட்டங்களைத் தீட்டிக்கொண்டே இருக்கிறது. ஆனால் அந்த வறுமை ஒழிந்தபாடில்லை. வறுமையை ஒழிக்க வேண்டியதன் அவசியம் குறித்த விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் வகையில் ஒவ்வோராண்டும் ‘சர்வதேச வறுமை ஒழிப்பு நாள்’ அக்டோபர் 17ஆம் தேதி கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இதன்மூலம் உலகெங்கும் வாழும் ஏழையரின் வறுமையை ஒழிப்பதற்கான உறுதிமொழி எடுக்கப்படுகிறது. இருப்பினும் உலகெங்கும் மக்கள் பலர் தம் வறுமை நிலையில் வாடிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றனர்.    

 

இஸ்லாம் வறுமையை வெறுமனே தானம் கொடுத்துச் சமாளிக்க வேண்டிய பிரச்சனையாக மட்டும் பார்க்கவில்லை; செல்வப் பகிர்வு, ஸகாத், ஸதகா, உழைப்பு, குடும்பப் பொறுப்பு, வாரிசுரிமை, வட்டி தடுப்பு, விரயம் தடுப்பு, சமூகப் பொறுப்பு ஆகியவற்றை இணைத்த ஒரு முழுமையான அணுகுமுறையை வழங்குகிறது. மேற்கண்ட திட்டங்களை ஒவ்வோர் அரசும் பின்பற்றினால் வறுமையை ஒழித்துவிடலாம். அதற்கான சான்றாக இஸ்லாமிய நாடுகள் திகழ்கின்றன. மற்ற நாடுகளைவிட ஸகாத் (கட்டாயக்கொடை), ஸதகா (அறம் செய்தல்) ஆகிய இரண்டையும் பின்பற்றும் இஸ்லாமிய நாடுகளில் வறுமை கட்டுக்குள் இருக்கிறது என்றே சொல்லலாம்.

வறுமை ஒழிப்புக்கு இஸ்லாம் கூறும் 8 முக்கியத் தீர்வுகள் உள்ளன.

 

ஸகாத்: செல்வத்தை ஏழைகளிடம் கொண்டு சேர்க்கும் கட்டாய அமைப்பு ஒவ்வொரு நாட்டிலும் இருக்க வேண்டும். அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “ஸதகாக்கள் (ஸகாத்-கட்டாயக்கொடை) ஏழைகளுக்கும், தேவையுடையோருக்கும்... உரியவை.” (அல்குர்ஆன் 9:60) இங்கே கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய விஷயம், ஸகாத் என்பது பணக்காரர் விரும்பினால் கொடுக்கும் ஒரு சாதாரண உதவி அன்று; மாறாகக் கடமையான பொருளாதாரக் கொடையாகும். ஒவ்வொரு செல்வரும் தம் செல்வத்தில் இரண்டரை சதவிகிதம் ஆண்டுதோறும் கட்டாயம் கொடுத்தே தீர வேண்டும்.

 

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் முஆத் ரளியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களை யமனுக்கு அனுப்பியபோது ஸகாத் குறித்து, “அவர்களுடைய செல்வர்களிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டு, அவர்களுடைய ஏழையருக்குக் கொடுக்கப்படுவதற்காக அவர்களின் செல்வத்தில் இறைவன் ஸகாத்தைக் கடமையாக்கியுள்ளான்” (புகாரீ: 1395) என்று கூறினார்கள். அதாவது, இஸ்லாமியப் பொருளாதாரத்தில் செல்வம் ஒரு குறிப்பிட்ட வர்க்கத்திடம் மட்டும் குவிந்து கிடக்காமல் ஏழைகளுக்கும் சென்றடைய வேண்டும். இக்கொள்கையைச் செல்வர்கள் அனைவரும் பின்பற்றத் தொடங்கிவிட்டால், ஏழையர் எனும் ஒரு வர்க்கமே இல்லாதுபோய்விடும்.

 

செல்வம் பணக்காரர்களிடையே மட்டும் சுழலக் கூடாது: இன்று செல்வர்களாக வாழும் பலர் தாம் சேர்த்துவைத்த  செல்வங்கள் தம்மைவிட்டுச் சென்றுவிடக்கூடாது எனும் நோக்கில், அதை எப்படியெல்லாம் பாதுகாக்க முடியுமோ அந்த வகையிலெல்லாம் பாதுகாக்கின்றனர். ஆனால் அவர்கள் தம் செல்வத்தை ஏழைகளுக்கு வழங்கினால் அவர்களின் செல்வம் பரவலாக எல்லா ஏழையருக்கும் சென்றடையும் என்பதோடு அவர்களின் செல்வமும் விருத்தியடையும்.  “உங்களில் செல்வர்களிடையே மட்டுமே செல்வம் சுற்றிக் கொண்டிருக்காமல் இருப்பதற்காக...” என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். (அல்குர்ஆன் 59:7) இது வறுமை ஒழிப்பின் அடிப்படைப் பொருளாதாரக் கொள்கையாகும். ஒரு நாட்டின் அல்லது சமூகத்தின் செல்வம் சிலரிடம் மட்டும் குவிந்து, பெரும்பான்மையான மக்கள் வறுமையில் வாழ்வது இஸ்லாமியச் சமூக நோக்கத்திற்கு முரணானது.

 

ஏழைகளுக்கு உதவுவது சமூகப் பொறுப்பு: நாம் ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கின்றோம் என்றால் அது அவர்கள்மீது நாம் கொண்டுள்ள கருணையாக மட்டும் கருதக்கூடாது. அது நம் சமூகப் பொறுப்பாக உணர வேண்டும். இது குறித்து அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “உறவினருக்கு அவருடைய உரிமையைக் கொடு; ஏழைக்கும் வழிப்போக்கனுக்கும் (அவர்களுக்குரியதை) கொடு.” (அல்குர்ஆன் 17:26) இங்கே ‘அவருடைய உரிமை’ என்ற வார்த்தை கவனிக்கத்தக்கது. உறவினர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் நாம் கொடுப்பது, அது  அவர்களுக்கு நாம் கொடுக்க வேண்டிய உரிமையாகும். அதாவது நமக்கு வழங்கப்பட்ட செல்வம் நமக்கு மட்டுமே சொந்தமானது கிடையாது. அதில் ஏழையருக்கும் உரிமை உள்ளது என்பதையே அல்லாஹ் சுட்டிக்காட்டுகின்றான்.  

 

வறுமைக்கு உடனடிப் பாதுகாப்பு: கட்டாயக் கொடையை வழங்கியதோடு நம் கடமை முடிந்துவிட்டது என்று எண்ணாமல் அதன் பின்னரும் ஏழையருக்கு நாம் அவ்வப்போது ‘அறம்’ வழங்கிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.  நம் சார்பாக ஒவ்வொரு நாளும் அறம் செய்ய மறந்துவிடக் கூடாது. அவ்வாறு அறம் வழங்குவதை இஸ்லாம் வலியுறுத்துகிறது. நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: “ஒரு பேரீச்சம்பழத்தின் பாதியைக் கொடுத்தாவது நரகத்திலிருந்து உங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.” (புகாரீ: 1413) இதன் மூலம் ஏழையருக்கு உதவுவதற்கு “என்னிடம் அதிகம் இல்லை; எனவே நான் ஒன்றும் செய்ய முடியாது” என்ற எண்ணத்தை நபியவர்கள் அகற்றுகிறார்கள்.

 

விதவைகள், ஏழைகள் ஆகியோருக்காக உழைத்தல்: எத்தனையோ விதவைகள், கைம்பெண்கள் ஏழ்மை நிலையில் நம்மோடு வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றனர். அவர்களை நாம் நிமிர்ந்து பார்ப்பதே இல்லை. எத்தனையோ பெண்டிர் தமக்காகச் சம்பாதித்துக் கொடுப்பதற்கு யாரும் இல்லாமல் தம் வாழ்நாள்களை வறுமை நிலையில் கழித்துக்கொண்டிருக்கின்றனர். எனவே இத்தகையோருக்கு யாரேனும் உழைத்துக் கொடுத்தால் அது எவ்வளவு மகத்தான நன்மை என்பதைப் பின்வரும் நபிமொழி நமக்குப் பாடம் புகட்டுகிறது: நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: “விதவைக்காகவும் ஏழைக்காகவும் உழைத்து அவர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றுபவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போராடுபவரைப் போன்றவர் ஆவார்.” (புகாரீ: 6006)

 

வேலைவாய்ப்பு மற்றும் உழைப்பை ஊக்குவித்தல்: ஏழைக்கு ஒருமுறை உணவு கொடுப்பதைவிட, அவனுடைய வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து நடத்தக்கூடிய அமைப்பை உருவாக்குவது உயர்ந்த சமூகச் சேவையாகும். இஸ்லாம் ஏழையை எப்போதும் பிறரிடம் கையேந்திக் கொண்டிருக்கச் சொல்லவில்லை. மாறாக அந்த ஏழ்மையை அகற்ற என்னென்ன வழிகள் உள்ளனவோ அவற்றை நோக்கிச் செல்லவே வழிகாட்டுகிறது.

 

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் ஏழையரின் உண்மையான நிலையைப் பற்றிக் கூறும்போது,  “மக்களிடம் சுற்றிச் சுற்றி ஒரு கவளம் அல்லது இரண்டு கவளம் உணவு கேட்பவன் ஏழை அல்லன்; தனது தேவையை நிறைவேற்றுவதற்குப் போதுமானது இல்லாமல், பிறரிடம் கேட்காமலிருப்பவன்தான் உண்மையான ஏழை” என்று கூறினார்கள். (புகாரீ: 1479) ஏனெனில் வாய்விட்டுக் கேட்பவன் பிறர் தரும் உணவுப்பொருள்களைக் கொண்டு வாழ்ந்துவிடுவான். ஆனால் மக்களிடம் கையேந்திக் கேட்க வெட்கப்படுபவனை யாரும் கண்டுகொள்ளமாட்டார். எனவே அத்தகையோரைத்தான் நாம் தேடிச் சென்று வழங்க வேண்டும்.

 

குடும்பப் பொறுப்பை வலுப்படுத்துதல்: இஸ்லாம் முதலில் குடும்பத்திலிருந்தே வறுமை ஒழிப்பைத் தொடங்குகிறது. அதாவது நம்முள் ஒவ்வொருவரும் தத்தம் ஏழை உறவினர்களை முதலில் கவனிக்க வேண்டும்; உதவி செய்வதில் அவர்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்வதன்மூலம் உறவைப் பேணிய நன்மையும் அறம் செய்த நன்மையும் என இருமடங்கு நன்மைகள் கிடைக்கும். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் கூறினார்கள்: “நீ பராமரிக்க வேண்டியோரிடமிருந்து தொடங்கு.” (புகாரீ: 5355)

 

மேலும் ஒருவர் தம் குடும்பத்திற்காகச் செலவு செய்வதையே நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அறமாகக் கருதுகிறார்கள்: “ஒரு முஸ்லிம் அல்லாஹ்விடம் நன்மையை எதிர்பார்த்துத் தமது குடும்பத்திற்குச் செலவு செய்தால், அது அவருக்கு அறம் (ஸதகா) ஆகும்.” (புகாரீ: 5351) இதனால் குடும்ப உறுப்பினர்கள் பசியிலும் வறுமையிலும் தள்ளப்படுவதைத் தடுப்பது வறுமை ஒழிப்பின் முதல் படியாகிறது.

 

விரயத்தைத் தடுப்பது: செல்வர் ஒருவர் தம் மகளுக்குத் திருமணம் செய்விக்கிறபோது எவ்வளவோ பணத்தை வீணடிக்கிறார். தேவையற்ற எத்தனையோ செலவுகளைச் செய்கிறார். அதேநேரத்தில் அந்தத் திருமணத்தோடு  ஏழைப் பெண்கள் சிலரின் திருமணத்தை நடத்தினால் அவர்கள் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியடைவார்கள். அவர்களெல்லாம் அவருக்காக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்வார்கள் அல்லவா? அதனால் அவரின் செல்வம் பெருகுவதோடு ஏழைப் பெண்களுக்கு வாழ்வளித்த நன்மையும் மகிழ்ச்சியும் கிடைக்குமல்லவா?  

இஸ்லாம் ஏழையருக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்று மட்டும் சொல்லவில்லை; செல்வத்தை வீணடிக்கவும் கூடாது என்று தடைபோடுகிறது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “வீணாகச் செலவிடாதே. நிச்சயமாக வீணாகச் செலவிடுவோர் ஷைத்தான்களின் சகோதரர்களாக உள்ளனர்.” (அல்குர்ஆன்: 17:26-27) ஆகவே ஒரு பக்கம் ஏழையர் உணவுக்காகக் காத்திருக்க, இன்னொரு பக்கம் செல்வர்கள் உணவை வீணாக்குவது இஸ்லாமியச் சமூகநீதிக்கு எதிரானதாகும்.

 

வறுமையை ஒழிக்க இதுவே வழி: பெரும் தொழிலதிபர் ஒருவர் ஆண்டுதோறும் தமிழ்நாட்டு மார்க்க அறிஞர்களுக்குக் கட்டாயக்கொடையைப் பகிர்ந்தளிக்கிறார். அவரின் அச்செயல் பாராட்டுக்குரியது. ஆனால் அதேநேரத்தில் ஒவ்வோராண்டும் அவர்களுள் குறிப்பிட்ட நூறு பேரை மட்டும் தேர்வுசெய்து அவ்வாண்டு கடமையான தொகையை மொத்தமாக அந்த நூறு பேருக்கு மட்டும் வழங்கினால் அவர்கள் அனைவரும் அடுத்த ஆண்டு ஸகாத் வழங்கும் நிலைக்கு உயர்ந்துவிடுவர். அதனால் ஸகாத் கொடுப்போரின் எண்ணிக்கை ஆண்டுதோறும் உயரும்; ஸகாத் பெறுவோரின் எண்ணிக்கை குறையும். இதைத்தான் இஸ்லாம் விரும்புகிறது. எல்லோருக்கும் சிறு சிறு தொகையைப் பகிர்ந்தளிப்பதால், அவர்கள் அனைவரும் இறுதி வரை வாங்குவோராக  இருப்பார்களே தவிர கொடுப்போராக ஒருபோதும் மாற முடியாது. ஸகாத் வழங்குகிற ஒவ்வொரு செல்வரும் இதை நினைவில் கொள்ள வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

     

முடிவுரை: இஸ்லாம் வறுமையை ஒழிப்பதற்கு “ஏழைக்கு ஒரு நாள் உணவு கொடு” என்று மட்டும் கூறவில்லை. மாறாக, “பணக்காரரின் செல்வத்தில் ஏழையின் உரிமையை நிலைநிறுத்து; ஸகாத்தை வசூலித்து ஏழைகளிடம் கொண்டு செல்; ஸதகாவை-அறம் செய்வதை ஊக்குவி; குடும்பப் பொறுப்பை நிறைவேற்று; உழைப்பையும் தொழிலையும் ஊக்குவி; செல்வம் சிலரிடம் மட்டுமே குவிவதைத் தடு; விரயத்தைத் தவிர்த்து சமூகப் பொறுப்பை வளர்” என்று கட்டளையிடுகிறது. இதுதான் இஸ்லாம் வழிகாட்டியுள்ள வறுமை ஒழிப்பின் அடிப்படை அணுகுமுறையாகும். ‘வறுமை ஒழிப்பு’ என்பது வெறும் பொருளாதாரப் பிரச்சனை அன்று; அது இஸ்லாமியச் சமூகநீதியின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். எனவே கட்டாயக்கொடையைச் செல்வர்கள் அனைவரும் ஆண்டுதோறும் முறையாகக் கணக்கிட்டு உரியோருக்கு வழங்குவதே ‘வறுமை ஒழிய’ முதன்மைக் காரணமாகும். இம்மைக்கும் மறுமைக்கும் நலம் பயக்கும் இதனைச் செயல்படுத்துகிற நல்வாய்ப்பை உயர்ந்தோன் அல்லாஹ் நம் அனைவருக்கும் வழங்குவானாக.  

=============================